Sura Al-Bakara — Werset 213

Znaczenie wybranych słów:

• Ummatan wāḥidah – jeden naród, jedna społeczność wyznająca jedną religię.
• Mubaszzirin – głoszący dobrą nowinę (o nagrodzie dla wierzących).
• Munzirin – ostrzegający (przed karą dla nieposłusznych).
• Al-Kitāb – Księga, tutaj: święte księgi objawione prorokom.
• Baghjan – z powodu niesprawiedliwości, zawiści i buntu.
• Al-Bayyināt – jasne dowody, oczywiste znaki prawdy.
• Sirāṭ mustaqīm – droga prosta, ścieżka prowadząca do zbawienia.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Na początku dziejów wszyscy ludzie wyznawali jedną religię – islam, czyli całkowite poddanie się Bogu. Byli zgodni co do prawdy o jedynym Bogu, aż do czasu, gdy pojawiły się między nimi różnice i spory. Wtedy to Bóg, w swojej mądrości, posłał proroków – jednych jako zwiastunów dobrej nowiny dla tych, którzy uwierzą i będą posłuszni, a innych jako ostrzegających przed karą dla tych, którzy odrzucą prawdę i będą grzeszyć. Wraz z prorokami Bóg zesłał Księgi, które zawierały prawdę i sprawiedliwość, aby rozstrzygały spory między ludźmi i wskazywały właściwe rozwiązania we wszystkich kwestiach, w których się różnili.

Jednakże ci, którzy otrzymali wcześniejsze Księgi – zwłaszcza Torę – nie poprzestali na zgodzie. To właśnie oni, po otrzymaniu jasnych dowodów i poznaniu prawdy, zaczęli wprowadzać podziały i spory. Powodem tego nie był brak wiedzy, lecz zawiść, niesprawiedliwość i wzajemna wrogość. Zamiast przyjąć to, co im objawiono, zaczęli zniekształcać prawdę i ukrywać ją, a także odrzucać kolejnych posłańców.

Bóg jednak, przez swoją łaskę i miłosierdzie, poprowadził tych, którzy uwierzyli, ku prawdzie, która była przedmiotem sporów. Obdarzył ich zrozumieniem i umiejętnością odróżnienia dobra od zła, dzięki czemu mogli poznać, na czym polega prawda i iść za nią. Bóg prowadzi ku prostej ścieżce tych, których sobie wybiera, i nikt nie zbłądzi, jeśli Bóg obdarzy go swoim prowadzeniem.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Jedność ludzkości w początkach – wszyscy ludzie byli początkowo zgodni w sprawach wiary, co pokazuje, że islam jest naturalną religią człowieka, a podziały są wynikiem późniejszych odstępstw.
2. Mądrość posyłania proroków – Bóg nie pozostawił ludzi bez przewodnictwa; posyłał proroków z dobrą nowiną i ostrzeżeniem, aby nikt nie miał wymówki przed Bogiem.
3. Księgi objawione jako źródło rozstrzygania sporów – Pismo Święte jest światłem i kryterium prawdy, które pomaga ludziom rozwiązywać różnice w sposób sprawiedliwy i zgodny z wolą Boga.
4. Niebezpieczeństwo zawiści i pychy – główną przyczyną sporów i podziałów wśród ludzi nie był brak wiedzy, lecz zawiść i pragnienie dominacji. To ważna lekcja, abyśmy strzegli naszych serc przed tymi przywarami.
5. Łaska Boża w prowadzeniu wierzących – to Bóg obdarza ludzi zrozumieniem prawdy i umiejętnością trzymania się jej. Powinniśmy więc pokornie prosić Go o prowadzenie na prostej drodze.
6. Nadzieja dla szukających prawdy – Bóg obiecuje, że poprowadzi tych, którzy szczerze pragną prawdy, ku właściwej ścieżce – nawet jeśli wokół panuje zamęt i różnice zdań.