Сураи Аль-Бакара Оят 213 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мардум як уммат буданд, пас Худо паёмбарони хушхабардиҳанда ва тарсонандаро…

Аль-Бакара · 213/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ ۚ وَمَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۖ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ ۗ وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ۝٢١٣

🔤 Transliteration

Kaanan naasu ummatanw waahidatan fab`asal laahun Nabiyyeena mubashshireena wa munzireena wa anzala ma`ahumul kitaaba bilhaqqi liyahkuma bainan naasi feemakh talafoo feeh; wa makh talafa feehi `illallazeena ootoohu mim ba`di maa jaaa`athumul baiyinaatu baghyam bainahm fahadal laahul lazeena aamanoo limakh talafoo feehi minal haqqi bi iznih; wallaahu yahdee mai yashaaa`u ilaa Siraatim Mustaqeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Мардум як уммат буданд, пас Худо паёмбарони хушхабардиҳанда ва тарсонандаро бифиристод ва бар онҳо китоби барҳақ нозил кард, то он китоб дар он чӣ мардум ихтилоф доранд, миёнашон ҳукм кунад, вале ғайри касоне, ки китоб бар онҳо нозил шуда ва ҳуҷҷатҳо ошкор гашта буд, аз рӯи ҳасаде, ки нисбат ба ҳам меварзиданд, дар он ихтилоф накарданд. Ва Худо мӯъминонро ба иродаи худ дар он ҳақиқате, ки ихтилоф мекарданд, роҳ намуд, ки Худо ҳар касро, ки бихоҳад, ба роҳи рост ҳидоят мекунад!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«أُمَّةً وَاحِدَةً» — як уммат, як гурӯҳи ягона.
«النَّبِيِّينَ» — паёмбарон.
«مُبَشِّرِينَ» — хушхабардиҳандагон (ба биҳишт барои итоаткунандагон).
«مُنذِرِينَ» — огоҳкунандагон (аз оташ барои нофармонон).
«الْكِتَابَ» — китобҳои осмонӣ.
«بِالْحَقِّ» — бо ҳақ, ростӣ.
«الْبَيِّنَاتُ» — далелҳои равшан.
«بَغْيًا» — зулм, ҳасад ва саркашӣ.
«بِإِذْنِهِ» — бо ирода ва фармони Ӯ.

Тафсири оят:

Дар ибтидо мардум як уммати ягона буданд, бар як роҳи рост ва як дини ҳаққонӣ қарор доштанд. Баъд аз он миёни онҳо ихтилоф пайдо шуд ва ба гурӯҳҳои гуногун тақсим шуданд. Барои ҳамин Аллоҳ паёмбаронро фиристод, то ки мардумро ба подоши некӣ хушхабар диҳанд ва аз азоби бадӣ огоҳ кунанд. Ҳамроҳи паёмбарон китобҳои осмониро бо ҳақ нозил кард, то ки дар миёни мардум дар он чи ихтилоф кардаанд, бо адлу инсоф ҳукм кунад.

Аммо ихтилоф дар китоби нозилшуда танҳо аз ҷониби касоне сар зад, ки ба онҳо дониши китоб дода шуда буд. Онҳо пас аз он ки далелҳои равшан ба онҳо расид, аз рӯи зулм ва ҳасади байни худ ихтилоф карданд ва ҳақро пинҳон доштанд. Он гоҳ Аллоҳ муъминонро бо фазли худ ба сӯи ҳақе, ки дар он ихтилоф мекарданд, ҳидоят намуд. Ва Аллоҳ ҳар киро бихоҳад, ба роҳи рост ҳидоят мекунад.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки дин аз оғоз яке будааст ва ихтилоф баъдтар аз рӯи зулм ва ҳасад пайдо шудааст.
Аллоҳ паёмбаронро барои ҳидояти мардум фиристодааст, на барои маҷбур кардани онҳо.
Китобҳои осмонӣ барои ҳалли ихтилофот ва барқарор кардани адлу инсоф нозил шудаанд.
Ҳидоят танҳо бо иродаи Аллоҳ аст ва Ӯ ҳар киро бихоҳад, ба роҳи рост ҳидоят мекунад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ҷои ихтилоф ва ҳасад, ба ҳақ рӯй оварем ва аз Аллоҳ ҳидоят бихоҳем.

📜 Оят 211-215 — Сураи Аль-Бакара

211سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آتَيْنَاهُم مِّنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَن يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

Аз банӣ-Исроил бипурс, ки эшонро чӣ оёти равшане додем. Ҳар кас, ки неъматеро, ки Худо ба ӯ иноят кардааст, (додааст) дигаргун созад, бидонад, ки уқубати ӯ сахт аст!

212زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا ۘ وَالَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

Барои кофирон зиндагии инҷаҳонӣ ороста шудааст ва мӯъминонро ба масхара мегиранд. Онон, ки аз Худо метарсанд, дар рӯзи қиёмат болотар аз кофирон ҳастанд ва Худо ҳар касро, ки бихоҳад, беҳисоб рӯзӣ медиҳад!

213كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ ۚ وَمَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۖ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ ۗ وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

214أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلِكُم ۖ مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّىٰ يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ ۗ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ

Мепиндоред, ки ба биҳишт хоҳед рафт? Ва ҳанӯз он чӣ бар сари пешиниёни шумо омада, бар сари шумо наёмада? Ба онҳо сахтиву ранҷ расид ва такон дода шуданд, то он ҷо, ки маёмбар ва мӯъминоне, ки бо ӯ буданд, гуфтанд: «Пас ёрии Худо кай хоҳад расид?» Бидон, ки ёрии Худо наздик аст!

215يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ ۖ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ

Аз ту мепурсанд, ки чӣ нафақа кунанд? Бигӯ: «Он чӣ аз моли худ нафақа мекунед, барои падару модар ва хешовандону ятимон ва мискинону мусофирон бошад ва ҳар кори неке, ки кунед, Худо ба он огоҳ аст».

← Оят 212 📖 Аль-Бакара Оят 214 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

213Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 213

Сураи Аль-Бакара Оят 213 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мардум як уммат буданд, пас Худо паёмбарони хушхабардиҳанда ва тарсонандаро…

Сураи Оят 213/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 211–215. Ба Тоҷикӣ: Русский.