ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 213

የቃላት ማብራሪያ፦

• أُمَّةً وَاحِدَةً፦ አንድ ሕዝብ፣ አንድ ማኅበረሰብ።
• مُبَشِّرِينَ፦ የምስራች ሰጪዎች።
• مُنذِرِينَ፦ አስጠንታዮች፣ የማስጠንቀቂያ ሰጪዎች።
• بَغْيًا፦ በዓመፅ፣ በምቀኝነትና በግፍ።
• بِإِذْنِهِ፦ በፈቃዱ፣ በእርዳታው።
• صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ፦ ቀጥተኛ መንገድ።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

ሰዎች በመጀመሪያ አንድ ሕዝብ ነበሩ፤ በአንድ እምነት ላይ ተስማምተው ይኖሩ ነበር። ከዚያም በመካከላቸው የሃሳብ ልዩነት ተፈጠረ፤ አንዳንዶቹ በእምነት ላይ ሲጸኑ ሌሎቹ ግን ጎዳናቸውን ተሳሳቱ። በዚህ ጊዜ አላህ ነቢያትን ላከ፤ እነሱም ለታዛዦች የምስራች የሚሰጡና ኃጢአተኞችን የሚያስጠነቅቁ ነበሩ። ከእነሱ ጋርም እውነትን የያዙ መጻሕፍትን አወረደ፤ ይኸውም ሰዎች በተለያዩበት ጉዳይ ሁሉ በመካከላቸው በእውነት እንዲፈርድ ነው።

ነገር ግን በዚህ መጽሐፍ ላይ የተከራከሩት እነዚያ መጽሐፉ የተሰጣቸው ሰዎች ብቻ ናቸው፤ ግልጽ ማስረጃዎች ከመጡላቸው በኋላም በመካከላቸው ባለው ምቀኝነትና ግፍ ምክንያት ተለያዩ። ከዚያም አላህ እነዚያን ያመኑትን ሰዎች ከተለያዩበት ጉዳይ ውስጥ እውነቱን እንዲያውቁ በፈቃዱ መራቸው። አላህም የሚሻውን ሰው ወደ ቀጥተኛው መንገድ ይመራል።

ይህች አንቀጽ ለእኛ ታላቅ ትምህርት ትሰጠናለች፦ የሰው ልጆች በመጀመሪያ በአንድነትና በእውነት ላይ ነበሩ፤ መከራከርና መለያየት የመጣው ከራስ ወዳድነትና ከምቀኝነት ነው። አላህ ግን ሁልጊዜ እውነትን ለሚፈልጉና ለሚያመኑ ሰዎች ብርሃንን ያሳያል። እኛም የአላህን መጻሕፍትና የነቢያቱን ምክር በትኩረት ብንከተል፣ በመካከላችን ያለውን ልዩነት በእውነትና በፍቅር ማስተካከል እንችላለን። አላህ የሚሻውን ሰው ወደ ቀጥተኛው መንገድ ይመራል፤ እኛም ሁልጊዜ ይህን ቀጥተኛ መንገድ እንዲያሳየን በትህትና እንለምነው።