سوره بقرہ آيت 213 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : سڀ ماڻھو ھڪ ٽولي هُئا، پوءِ (ڦري اِختلاف ۾ پيا…

بقرہ · 213/286

ترجمو لکڻ — سوره بقرہ

كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ ۚ وَمَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۖ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ ۗ وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ۝٢١٣

🔤 Transliteration

Kaanan naasu ummatanw waahidatan fab`asal laahun Nabiyyeena mubashshireena wa munzireena wa anzala ma`ahumul kitaaba bilhaqqi liyahkuma bainan naasi feemakh talafoo feeh; wa makh talafa feehi `illallazeena ootoohu mim ba`di maa jaaa`athumul baiyinaatu baghyam bainahm fahadal laahul lazeena aamanoo limakh talafoo feehi minal haqqi bi iznih; wallaahu yahdee mai yashaaa`u ilaa Siraatim Mustaqeem

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

سڀ ماڻھو ھڪ ٽولي هُئا، پوءِ (ڦري اِختلاف ۾ پيا تنھنڪري) الله پيغمبرن کي خوشخبري ڏيندڙ ۽ ڊيڄاريندڙ ڪري موڪليو، ۽ ساڻن سچ سان ڪتاب ھن لاءِ لاٿائين ته (اُھو ڪتاب) ماڻھن جي وچ ۾ جنھن (ڳالھ) بابت جھڳڙو ڪندا آھن (تنھن بابت) نبيرو ڪري، ۽ اُنھيءَ بابت (ٻئي ڪنھن به) تڪرار نه ڪيو پر جن کي اُھو (ڪتاب) ڏنو ويو تن پڌرن حڪمن اچڻ کانپوءِ پاڻ ۾ ساڙ پيل سببان (تڪرار ڪيو)، پوءِ الله اُھا سچي ڳالھ جنھن بابت جھڳڙو ڪيائون تنھن ڏانھن پنھنجي حُڪم سان مؤمنن کي سڌو رستو ڏيکاريو، ۽ الله جنھن کي گھرندو آھي تنھن کي سڌو رستو ڏيکاريندو آھي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

أُمَّةً وَاحِدَةً: هڪ ئي جماعت، هڪ ئي گروهه، يعني سڀ هڪ دين تي متفق هئا.
مُبَشِّرِينَ: خوشخبري ڏيندڙ، يعني نيڪ ۽ فرمانبردار ماڻهن کي جنت جي خوشخبري ڏيندڙ.
مُنذِرِينَ: ڊيڄاريندڙ، يعني ڪافرن ۽ نافرمانن کي عذاب کان خبردار ڪندڙ.
بَغْيًا: ظلم ۽ حسد جي ڪري، حق کي لڪائڻ ۽ انڪار ڪرڻ جي نيت سان.
بِإِذْنِهِ: سندس اجازت ۽ توفيق سان.
صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ: سڌو رستو، يعني اسلام جو رستو جنهن ۾ ڪا به ڪجي ئي نه آهي.

2) آيت جي تفسير:

شروعات ۾ الله تعاليٰ ٻڌائي ٿو ته انسان هڪ زماني ۾ هڪ ئي جماعت هئا، سڀ هڪ ئي دين يعني اسلام تي قائم هئا، جيئن حضرت آدم عليه السلام کان وٺي حضرت نوح عليه السلام تائين هو. پوءِ شيطانن کين گمراهه ڪيو ۽ ماڻهن ۾ اختلاف پيدا ٿيو، ڪي مؤمن ۽ ڪي ڪافر ٿي ويا. ان ڪري الله تعاليٰ پنهنجا نبي ۽ رسول موڪليا، جيڪي مؤمنن کي جنت جي خوشخبري ڏيندا هئا ۽ ڪافرن کي دوزخ جي عذاب کان ڊيڄاريندا هئا. انهن نبيئن سان گڏ الله تعاليٰ سچيون ڪتاب نازل ڪيون، جن ۾ ڪو به شڪ ۽ شبهو نه هو، ته جيئن اهي ڪتاب ماڻهن جي وچ ۾ انهن معاملن ۾ فيصلو ڪن جن ۾ اهي اختلاف ڪري رهيا هئا.

پوءِ الله تعاليٰ ٻڌايو ته ان ڪتاب ۾ اختلاف صرف انهن ماڻهن ڪيو جن کي اهو ڪتاب ڏنو ويو هو، يعني يهودين، ۽ اهو به ان کان پوءِ جو انهن وٽ الله جون واضح دليلون ۽ نشانيون اچي چڪيون هيون ته اهو ڪتاب حق آهي. اهو اختلاف انهن ظلم ۽ پاڻ ۾ حسد جي ڪري ڪيو، نه ته انهن کي ان ڪتاب تي ايمان آڻڻ گهربو هو ۽ ان ۾ ڪو به اختلاف نه ڪرڻ گهربو هو. ان کان پوءِ الله تعاليٰ پنهنجي فضل ۽ توفيق سان مؤمنن کي اهو سجهائي ڏنو ته انهن اختلافي معاملن ۾ حق ڇا آهي، ۽ انهن کي حق ۽ باطل ۾ فرق ڪرڻ جي توفيق عطا فرمائي. ۽ الله تعاليٰ جنهن کي چاهي ٿو، ان کي سڌي رستي يعني اسلام جي رستي ڏانهن هدايت نصيب فرمائي ٿو، جنهن رستي تي هلندڙ ڪڏهن به گمراهه نه ٿيندو.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

الله تعاليٰ انسانن جي هدايت لاءِ هميشه نبي ۽ ڪتاب موڪليندو رهيو آهي، جنهن مان ظاهر ٿئي ٿو ته الله پنهنجي ٻانهن کي گمراهي ۾ نه ڇڏيندو آهي، پر انهن جي رهنمائي جو انتظام فرمائيندو آهي.
نبي ۽ ڪتاب ٻنهي جو مقصد هڪ ئي آهي: ماڻهن کي حق ڏانهن رهنمائي ڪرڻ ۽ انهن جي وچ ۾ انصاف سان فيصلو ڪرڻ.
اختلاف ۽ تفرقو اڪثر ڪري علم ۽ ڪتاب جي اچڻ کان پوءِ ئي ٿيندو آهي، ۽ ان جو بنيادي سبب ظلم، حسد ۽ ضد هوندو آهي، نه ته حق ۾ ڪو به اختلاف ناهي.
الله تعاليٰ پنهنجي خاص توفيق ۽ مدد سان ئي ماڻهو کي حق ۽ باطل ۾ فرق ڪرڻ جي سگهه عطا فرمائي ٿو، ان ڪري هر وقت الله کان هدايت گهرڻ گهرجي.
ايمان وارن لاءِ وڏي خوشخبري آهي ته الله تعاليٰ انهن کي سڌي رستي ڏانهن هدايت ڪري ٿو ۽ انهن کي گمراهي کان بچائي ٿو.
هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته اسان کي هميشه حق جي تلاش ۾ رهڻ گهرجي، قرآن ۽ سنت کي مضبوطيءَ سان جهلڻ گهرجي، ۽ اختلاف کان بچڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته اسلام ئي اهو سڌو رستو آهي جيڪو انسان کي دنيا ۽ آخرت ۾ ڪاميابي ڏانهن وٺي وڃي ٿو.

📜 آيت 211-215 — سوره بقرہ

211سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آتَيْنَاهُم مِّنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَن يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

(اي پيغمبر) بني اِسرائيلن کان پُڇا ڪر ته کين ڪيتريون چٽيون نشانيون ڏنيون سين، ۽ جيڪي الله جي نعمت کي پاڻ وٽ اچڻ کانپوءِ مٽائيندو ته بيشڪ الله سخت عذاب ڪندڙ آھي.

212زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا ۘ وَالَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

ڪافرن لاءِ دُنيا جي حياتي سينگاري ويئي ۽ مؤمنن سان ٺـٺوليون ڪندا آھن، ۽ جيڪي پرھيزگار آھن سي قيامت جي ڏينھن اُنھن (ڪافرن) جي مٿئون ھوندا، ۽ الله جنھن کي گھرندو آھي تنھن کي اَڻ ڳڻي روزي ڏيندو آھي.

213كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ ۚ وَمَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۖ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ ۗ وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

214أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلِكُم ۖ مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّىٰ يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ ۗ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ

(اي مسلمانؤ اوھين) ھن ھوندي به بھشت ۾ گھڙڻ جو گمان ڪندا آھيو ڇا؟ جو اڃان اوھان کي اُنھن جي حالت نه آئي آھي جيڪي اوھان کان اڳ گذريا، جن کي سڃائي ۽ ڏُک پُھتو ۽ ايستائين لوڌيا ويا جيستائين پيغمبر ۽ جي مؤمن ساڻس هُئا (تن دُعا گُھري) چيو ٿي ته الله جي مدد ڪڏھن پھچندي؟ (چيو وين ته) ھوشيار رھو ته الله جي مدد ويجھي آھي.

215يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ ۖ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ

(اي پيغمبر) توکان پڇن ٿا ته (اُھي) ڇا خرچين؟ (کين) چؤ ته جيڪو مال خرچي سو ماءُ پيءُ ۽ مائٽن ۽ ڇورن (ٻارن) ۽ مسڪينن ۽ مسافرن کي (ڏيڻ) جڳائي، ۽ جيڪا چڱائي ڪندؤ (سا لھندؤ) ڇوته الله اُنکي ڄاڻندڙ آھي.

→ آيت 212 📖 بقرہ آيت 214 ←

بقرہقرآن فهرست

286آيت

MedinanRevelation

213آيت

ترجمو — بقرہ 213

سوره بقرہ آيت 213 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : سڀ ماڻھو ھڪ ٽولي هُئا، پوءِ (ڦري اِختلاف ۾ پيا…

سوره آيت 213/286 — سوره بقرہ البقرة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره بقرہ ٻڌو, سوره بقرہ ترجمو, سوره بقرہ mp3, سوره بقرہ pdf. آيت 211–215. سنڌيءَ ۾: اردو.