Sura Ghafir — Werset 4

Znaczenie słów:

• يُجَادِلُ – spiera się, dyskutuje w sposób opozycyjny.
• آيَاتِ اللَّهِ – znaki Boga, czyli wersety Koranu oraz dowody wskazujące na Jego jedyność i prawdziwość posłańców.
• تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلَادِ – ich swobodne poruszanie się i przemieszczanie po ziemi w celach handlowych i zarobkowych oraz korzystanie z dóbr doczesnych.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset informuje, że nikt nie spiera się z prawdą zawartą w znakach Boga – czyli wersetach Koranu i dowodach świadczących o Jego jedyności oraz prawdziwości Jego posłańców – i nie odrzuca jej, próbując zwalczać ją fałszem, z wyjątkiem tych, którzy zaprzeczyli Bogu i odrzucili Jego boskość. Ich spory wynikają z wypaczonego rozumowania i zatwardziałości serc, gdyż raz nazywają to czarami, innym razem słowami wróżbitów, a jeszcze innym – baśniami dawnych ludów, twierdząc, że naucza tego jakiś człowiek. Natomiast dyskusja nad wersetami Boga w celu zrozumienia ich znaczeń, wydobycia ich mądrości i potwierdzenia zawartej w nich prawdy jest jedną z największych form czci i posłuszeństwa.

Następnie Bóg zwraca się do Swojego Proroka – niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo – mówiąc: niech nie zwiedzie cię to, że ci, którzy odrzucili wiarę, swobodnie przemieszczają się po ziemi, prowadząc handel i ciesząc się dostatkiem oraz urokami życia doczesnego. Ich dostatek i powodzenie nie są oznaką Bożej łaski ani akceptacji, lecz są formą stopniowego sprowadzania ich ku zagładzie i chwilowym złudzeniem. Jeśli cieszą się tymi dobrami, to w życiu ostatecznym czeka ich bolesna kara.

Korzyści płynące z wersetu:

• Werset ten ukazuje wielkość Koranu i jego dowodów, które są tak jasne i przekonujące, że nikt ich nie odrzuca poza tymi, którzy zatwardzili swoje serca w niewierze.
• Uczy nas, że dyskusja nad sprawami religii powinna mieć na celu poznanie prawdy i jej potwierdzenie, a nie spór dla samego sporu czy odrzucenie prawdy.
• Przestrzega wierzących, aby nie dali się zwieść bogactwu i sukcesom ludzi niewierzących w tym życiu, ponieważ to, co posiadają, jest przemijające, a ich ostateczny los to kara u Boga.
• Werset ten pociesza wierzących, gdy widzą przewagę niewierzących w sprawach doczesnych, przypominając im, że prawdziwa nagroda jest u Boga i że Jego obietnica dla Swoich sług jest niezmienna.
• Zachęca do cierpliwości i wytrwałości w wierze, niezależnie od okoliczności, oraz do zaufania Bogu, który jest najlepszym stróżem i opiekunem.