Sura Ghafir — Werset 3

Znaczenie słów:

• Ghāfir adh-dhanb – Przebaczający grzech, Ten, który zakrywa i odpuszcza winy.
• Qābil at-tawb – Przyjmujący skruchę (tawbę), Ten, który akceptuje pokutę Swoich sług.
• Shadīd al-‘iqāb – Surowy w karze, Ten, którego kara jest dotkliwa dla nieposłusznych.
• Dhī at-tawl – Posiadacz łaski i obfitości, Pan dobroci i hojności, który obdarza Swoje stworzenia niezliczonymi dobrami.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg – On jest Tym, który przebacza grzechy Swoim sługom, gdy zwracają się do Niego z pokorą i skruchą. Zakrywa ich winy i nie karze ich za nie, jeśli szczerze żałują. Jest również Tym, który przyjmuje skruchę – nie tylko odpuszcza, ale i całkowicie wymazuje grzechy tych, którzy porzucają nieposłuszeństwo i wracają do Niego. Jednocześnie jest surowy w karze wobec tych, którzy trwają w grzechach i nie okazują skruchy – Jego kara jest sprawiedliwa i nieuchronna. Jest On Panem łaski i hojności, obdarza Swoje stworzenia dobrami, przebaczeniem i miłosierdziem, a Jego dary nie mają granic. Nie ma bóstwa godnego czci poza Nim – tylko On zasługuje na uwielbienie i oddanie. Do Niego powróci całe stworzenie w Dniu Sądu, a wtedy każdy otrzyma zapłatę za swoje czyny – dobry czyn nagrodą, a zły karą.

Korzyści płynące z tej wersetu:

Ta werset uczy nas, że Bóg łączy w Sobie dwie cechy: miłosierdzie i sprawiedliwość. Z jednej strony jest Przebaczający i Przyjmujący skruchę – co daje nadzieję każdemu grzesznikowi, który pragnie zawrócić z błędnej drogi. Drzwi pokuty są zawsze otwarte, a Bóg nie odrzuca żadnego szczerze żałującego sługi. Z drugiej strony – Jego kara jest surowa, co przypomina nam, że nie należy lekceważyć grzechów ani zwlekać z nawróceniem. Ta równowaga między nadzieją a bojaźnią jest esencją islamu: wierzymy w miłosierdzie Boga, ale nie czujemy się bezpieczni od Jego kary, jeśli trwamy w nieposłuszeństwie. Werset ten uczy nas również, że Bóg jest Panem łaski – obdarza nas dobrami, których nie jesteśmy w stanie zliczyć, a Jego hojność obejmuje zarówno wierzących, jak i niewierzących. Na koniec przypomina nam o celu życia: wszystko zmierza do Boga, a naszym ostatecznym przeznaczeniem jest stanie przed Nim. Dlatego powinniśmy wykorzystać życie na poszukiwanie Jego przebaczenia i bliskości, zanim nadejdzie dzień, w którym każdy zobaczy skutki swoich uczynków.