سورت محمد — آیت 16

د معنايي کلمې:

• «آنِفًا»: همدا اوس، همدا اوس مهال، ډېر نژدې وخت کې.
• «طَبَعَ اللهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ»: الله تعالی د هغوی پر زړونو مهر لګولی دی، نو د حق منلو وړتیا نه لري.

د آیت تفسیر:

د دغو منافقانو په ډله کې ځینې داسې خلک دي چې ستا خبرو ته غوږ نیسي، خو د پوهېدو او منلو په نیت نه، بلکې د بې پروایۍ او سپکاوي په نیت. کله چې ستا له مجلسه ووځي، نو هغو کسانو ته چې الله تعالی ورته د علم او پوهې ورکړې وي، د ملنډو او مسخرو په توګه وايي: «دا چې همدا اوس یې وویل، څه وو؟» یعنې داسې ښکاروي چې ګویا د پیغمبر ﷺ خبرې یې نه دي پوه شوي او نه یې ارزښت لري. دا هغه کسان دي چې الله تعالی یې پر زړونو د نفاق او کفر مهر لګولی دی، نو د حق پوهه او هدایت ورته نه رسېږي، او دوی د خپلو نفساني خواهشاتو او هوسونو پیروي کړې ده چې د کفر او ګمراهۍ لوري ته یې بېولي دي.

فايدې:

1. په دې آیت کې د علم او پوهې د درناوي او د هغو کسانو د عزت ښودنه ده چې الله تعالی ورته علم ورکړی دی، ځکه چې دوی د حق د پېژندلو وړتیا لري.
2. دا چې د قرآن او سنت د مجلسونو په وړاندې باید د ادب او درناوي څخه کار واخیستل شي، او له غفلت او بې پروایۍ څخه ډډه وشي.
3. د زړه د سختۍ او د حق د منلو د بندېدو لامل د نفساني خواهشاتو پیروي ده؛ نو مسلمان باید له خپلو هوسونو څخه ځان وساتي تر څو یې زړه د هدایت لپاره روڼ پاتې شي.
4. په دې پوهېږو چې د علم خاوندان د دې وړتیا لري چې د پیغمبر ﷺ خبرې او د قرآن معناګانې خلکو ته ورسوي، نو د علم د زده کړې او خپرولو ارزښت ډېر لوړ دی.