Мухаммад · 16/38
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Мухаммад
وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّىٰ إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِندِكَ قَالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفًا ۚ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ ۝١٦
Wa minhum mai yastami` ilaika hattaaa izaa kharajoo min `indika qaaloo lillazeena ootul `ilma maazaa qaala aanifaa; ulaaa`ikal lazeena taba`al laahu `alaa quloobihim wattaba`ooo ahwaaa`ahum
📖 Ба Тоҷикӣ
Баъзе ба ту гӯш медиҳанд, то он гоҳ ки аз назди ту берун раванд, аз донишмандон мепурсанд: «Ин чӣ суханоне буд, ки мегуфт?» Худо бар дилҳояшон мӯҳр ниҳодааст ва аз паи ҳавоҳои худ рафтаанд.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои мушкили оят:
  • «يَسْتَمِعُ»: гӯш мекунад, мешунавад.
  • «آنِفًا»: ҳозир, ҳамин лаҳза, ба наздикӣ.
  • «طَبَعَ»: мӯҳр зад, пӯшид, банду баст кард.
  • «أَهْوَاءَهُمْ»: ҳавасҳои нафсонии худ, хоҳишҳои беасоси худ.
  1. Тафсири оят:

Ва аз миёни ин мунофиқон касоне ҳастанд, ки ба суханони ту — эй Паёмбар — гӯш медиҳанд, аммо на барои қабул ва пайравӣ, балки бо беэътиноӣ ва рӯйгардонӣ. Онҳо дар маҷлиси ту ҳозир мешаванд, вале дилҳояшон бо ту нест. Ҳамин ки аз назди ту берун мераванд, аз рӯи масхара ва тамасхур ба онҳое, ки Худованд ба онҳо дониш ато кардааст — яъне ба саҳобагони олим — мегӯянд: «Ҳозир Муҳаммад чӣ гуфт?» Онҳо намехоҳанд сухани туро бифаҳманд ва ба он аҳамият намедиҳанд. Ин гуна одамон касоне ҳастанд, ки Худованд бар дилҳои онҳо мӯҳр задааст, пас ҳеҷ хайре ба дили онҳо намерасад ва ҳақро дарк намекунанд. Онҳо аз ҳавасҳои нафсонии худ пайравӣ карданд ва ҳамин ҳавасҳо онҳоро аз роҳи ҳақ кӯр карданд.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ин оят ба мо нишон медиҳад, ки танҳо шунидани сухани ҳақ кофӣ нест; бояд дил омодаи қабул ва амал бошад.
  • Дониш ва илм неъмати бузурги Худованд аст; касоне ки соҳиби илманд, бояд арҷ гузоранд ва барои омӯхтани ҳақ кӯшиш кунанд.
  • Пайравӣ аз ҳавасҳои нафсонӣ одамро аз фаҳмидани ҳақ бозмедорад ва дилро аз хайр дур месозад.
  • Худованд бандагони худро огоҳ мекунад, ки ба ҳолати дилҳои худ эътибор диҳанд ва аз беэътиноӣ ба сухани ҳақ бипарҳезанд.
  • Ин оят моро тарғиб мекунад, ки Қуръон ва суннатро бо дили зинда ва нияти пок бишнавем ва ба он амал кунем, то аз зумраи касоне набошем, ки ҳақро мешунаванд, вале фаромӯш мекунанд.


📜 Оят 14-18 — Сураи Мухаммад

14أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ كَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُم
Оё касе, ки аз ҷониби Парвардигораш далели равшане дорад, монанди касонест, ки кирдори бадашон дар назарашон ороста шуда ва аз паи ҳавоҳои худ мераванд?
15مَّثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ ۖ فِيهَا أَنْهَارٌ مِّن مَّاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِّن لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى ۖ وَلَهُمْ فِيهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ ۖ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ
Васфи биҳиште, ки ба парҳезгорон ваъда дода шуда, ин аст, ки дар он наҳрҳоест аз обҳое тағйирнопазир ва наҳрҳое аз шире, ки таъмаш дигаргун намешавад ва наҳрҳое аз шароб, ки ошомандагон аз он лаззат мебаранд ва наҳрҳое аз асали мусаффо. Ва дар он ҷо ҳар гуна мева, ки бихоҳанд, ҳаст ва низ бахшоиши Парвардигорашон. Оё биҳиштиён монанди касоне ҳастанд, ки дар оташи ҷовидонаанд ва ононро аз обе ҷӯшон меошомананд, чунон ки рудаҳояшон тика-тика мешавад?
16وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّىٰ إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِندِكَ قَالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفًا ۚ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ
Баъзе ба ту гӯш медиҳанд, то он гоҳ ки аз назди ту берун раванд, аз донишмандон мепурсанд: «Ин чӣ суханоне буд, ки мегуфт?» Худо бар дилҳояшон мӯҳр ниҳодааст ва аз паи ҳавоҳои худ рафтаанд.
17وَالَّذِينَ اهْتَدَوْا زَادَهُمْ هُدًى وَآتَاهُمْ تَقْوَاهُمْ
Онон, ки ҳидоят ёфтаанд, Худо ба ҳидояташон меафзояд ва парҳезгорияшон ато мекунад.
18فَهَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَن تَأْتِيَهُم بَغْتَةً ۖ فَقَدْ جَاءَ أَشْرَاطُهَا ۚ فَأَنَّىٰ لَهُمْ إِذَا جَاءَتْهُمْ ذِكْرَاهُمْ
Оё танҳо мунтазири онанд, ки ба ногоҳ қиёмат фаро расад? Ҳар оина (Албатта) нишонаҳои қиёмат ошкор шудааст. Ва чун фаро расад, панд гирифтанашонро чӣ фоида?
МухаммадФеҳристи Қуръон
38Оят
MedinanRevelation
16Оят

Тарҷума — Мухаммад 16

Сураи Мухаммад Оят 16 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Баъзе ба ту гӯш медиҳанд, то он гоҳ ки аз…

Сураи Оят 16/38 — Сураи Мухаммад محمد (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Мухаммад Гӯш кун, Сураи Мухаммад Тарҷума, Сураи Мухаммад mp3, Сураи Мухаммад pdf. Оят 14–18. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers