ซูเราะฮฺ มุฮัมมัด — อายะฮฺ 16

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ:

• يَسْتَمِعُ หมายถึง การฟัง แต่ในที่นี้หมายถึงการฟังโดยไม่ตั้งใจและไม่ใคร่ครวญ
• آنِفًا หมายถึง เมื่อครู่นี้ หรือ เวลาที่เพิ่งผ่านไป
• طَبَعَ اللهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ หมายถึง การที่อัลลอฮ์ทรงประทับตราปิดผนึกหัวใจของพวกเขา จนไม่สามารถรับสัจธรรมได้
• أَهْوَاءَهُمْ หมายถึง ความใคร่ใฝ่ต่ำของพวกเขาในเรื่องความหลงผิดและการปฏิเสธศรัทธา

คำอธิบายโองการ:

จากหมู่มุนาฟิกีน (ผู้กลับกลอก) มีบางคนที่มานั่งฟังท่านนะบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ขณะที่ท่านกำลังกล่าวสอน แต่พวกเขาฟังโดยไม่ใช้สติปัญญาไตร่ตรอง ไม่มีความตั้งใจที่จะรับฟังหรือปฏิบัติตาม เพียงแค่มานั่งให้ครบตามพิธีเท่านั้น และเมื่อพวกเขาลุกออกจากที่ประชุมของท่านไปแล้ว พวกเขาก็หันไปถามบรรดาผู้รู้ที่ได้รับความรู้จากอัลกุรอานในหมู่เศาะหาบะฮ์ด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยถากถางว่า "เมื่อครู่นี้มุฮัมมัดพูดว่าอะไรกันแน่?" ทั้งที่พวกเขาได้ยินอยู่แล้ว แต่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เพื่อแสดงความดูถูกและไม่ใส่ใจต่อคำพูดของท่านนะบี

คนกลุ่มนี้คือผู้ที่อัลลอฮ์ทรงประทับตราบนหัวใจของพวกเขาแล้ว เนื่องจากพวกเขาได้เลือกที่จะปฏิเสธและหันหลังให้กับความจริงซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนหัวใจของพวกเขาปิดตายไม่สามารถรับแสงแห่งสัจธรรมได้อีกต่อไป พวกเขาได้ปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของตนในเรื่องการปฏิเสธศรัทธาและการหลงผิด จึงไม่มีทางที่พวกเขาจะศรัทธาได้

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากโองการนี้:

1. การฟังด้วยหัวใจที่เปิดกว้างและตั้งใจเป็นเงื่อนไขสำคัญของการได้รับประโยชน์จากความรู้ หากหัวใจปิดตาย แม้ฟังสัจธรรมเพียงใดก็ไม่เกิดผล
2. การเยาะเย้ยถากถางต่อคำสอนของศาสนาเป็นสัญญาณของหัวใจที่ปราศจากความศรัทธา และเป็นเหตุให้อัลลอฮ์ทรงลงโทษด้วยการผนึกหัวใจ
3. การปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำโดยไม่ยับยั้งชั่งใจ จะนำพามนุษย์ไปสู่ความหายนะและทำให้หัวใจแข็งกระด้างห่างไกลจากความจริง
4. ความรู้ที่แท้จริงคือสิ่งที่เปลี่ยนผู้ฟังให้เป็นผู้ปฏิบัติ ไม่ใช่เพียงแค่ได้ยินผ่านหูเท่านั้น ขอให้เราเป็นผู้ที่ฟังด้วยหัวใจที่อ่อนน้อมและพร้อมจะเปลี่ยนแปลงตนเองไปสู่ความดีงาม
5. โองการนี้สอนให้เรารักและให้เกียรติท่านนะบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ด้วยการตั้งใจฟังคำสอนของท่าน และนำไปปฏิบัติในชีวิตประจำวัน เพื่อให้เราไม่เป็นเหมือนผู้ที่ได้ยินแต่ไม่ได้รับประโยชน์