Сураи Аль-Фатх Оят 11 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз аъроби бодиянишин онон, ки аз ҷанг қафокашӣ карданд, ба…

Аль-Фатх · 11/29

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Фатх

سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ شَغَلَتْنَا أَمْوَالُنَا وَأَهْلُونَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا ۚ يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ ۚ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ لَكُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا ۚ بَلْ كَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا ۝١١

🔤 Transliteration

Sa yaqoolu lakal mukhal lafoona minal-A`raabi shaighalatnaaa amwaalunaa wa ahloonaa fastaghfir lanaa; yaqooloona bi alsinatihim maa laisa fee quloobihim; qul famany yamliku lakum minal laahi shai`an in araada bikum darran aw araada bikum naf`aa; bal kaanal laahu bimaa ta`maloona Khabeeraa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аз аъроби бодиянишин онон, ки аз ҷанг қафокашӣ карданд, ба ту хоҳанд гуфт: «Дороиву касони мо моро аз ҷанг боздоштанд, пас барои мо бахшоиш бихоҳ». Ба забон чизе мегӯяд, ки дар дилашон нест. Бигӯ: «Агар Худо бароятон зиёне бихоҳад ё суде бихоҳад, чӣ касе метавонад дар баробари Худо онро дигаргун кунад?» Балки Ӯст, ки ба корҳоятон огоҳ аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

الْمُخَلَّفُونَ: онҳое, ки аз ҷанг бозмонда шуданд, яъне аъробе, ки Расулуллоҳ (с) онҳоро барои рафтан ба Макка даъват кард, вале онҳо бо баҳонаҳо тахаллуф карданд.
الْأَعْرَابِ: бодиянишинони араб, ки дар саҳро зиндагӣ мекарданд.
شَغَلَتْنَا: моро машғул кард, моро боздошт.
فَاسْتَغْفِرْ لَنَا: аз Худо барои мо омурзиш бихоҳ.
بِأَلْسِنَتِهِم: бо забонҳои худ, яъне танҳо дар зоҳир.
مَا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ: чизе, ки дар дилҳои онҳо нест, яъне суханони онҳо самимона нест.
يَمْلِكُ: ихтиёр дорад, қудрат дорад.
ضَرًّا: зарар, бадӣ.
نَفْعًا: фоида, некӣ.
خَبِيرًا: огоҳ, бохабар.

Тафсири оят:

Худованд ба Пайғамбари худ (с) хабар медиҳад, ки вақте аз сафари Ҳудайбия бармегардӣ, он гурӯҳе аз бодиянишинон, ки аз ҳамроҳӣ бо ту дар ин сафар тахаллуф карда буданд, баҳонаҳо меоваранд ва мегӯянд: «Моро молу амволи мо ва хонаводаамон машғул кард, бинобар ин аз Худо барои мо омурзиш бихоҳ». Онҳо ин суханонро бо забонҳои худ мегӯянд, вале дар дилҳои онҳо ин суханон самимона нест; зеро онҳо аз гуноҳи худ тавба накардаанд ва танҳо мехоҳанд бо баҳона худро сафед кунанд.

Пас Худованд ба Пайғамбар (с) мефармояд, ки ба онҳо бигӯ: «Агар Худо ба шумо зарареро бихоҳад ё фоидае расонидан хоҳад, оё касе ҳаст, ки битавонад дар муқобили Худо чизееро ба шумо расонад ё аз шумо боздорад? Ҳеҷ кас чунин қудрате надорад. Ҳамаи корҳо танҳо ба дасти Худост». Ин суханони онҳо ва ин ки гумон мекарданд Худо аз ниятҳои пинҳонии онҳо огоҳ нест, хатост; зеро Худованд ба ҳар коре, ки шумо мекунед, огоҳ аст ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон намемонад, хоҳ онро пинҳон доред ва хоҳ ошкор.

Фоидаҳои ин оят:

Худо ҳамеша огоҳ аст: Ин оят ба мо меомӯзад, ки Худованд аз ниятҳои пинҳонӣ ва асрори дилҳои мо бохабар аст. Пас бояд ҳамеша самимона бошем ва дурӯғ нагӯем.
Танҳо Худо соҳиби зарару нафъ аст: Ҳеҷ кас наметавонад ба мо зарар ё фоида расонад, магар бо иродаи Худо. Ин бовариро дар дил қавӣ мекунад ва ба мо таваккул ба Худоро меомӯзад.
Тавбаи самимона: Ин оят нишон медиҳад, ки тавба бояд аз дил бошад, на танҳо бо забон. Худо тавбаи рӯҳонӣ ва самимонаро қабул мекунад.
Даъвати Пайғамбар (с) ва аҳамияти он: Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки ҳамроҳӣ бо Пайғамбар (с) ва итоат ба ӯ кори муҳим аст ва тахаллуф аз он сабаби надомат мегардад.
Умед ба раҳмати Худо: Ҳатто онҳое, ки хато карданд, метавонанд ба Худо рӯ оваранд ва омурзиш бихоҳанд, агар самимона тавба кунанд. Ин ба мо умед мебахшад, ки ҳеҷ гоҳ аз раҳмати Худо ноумед нашавем.

📜 Оят 9-13 — Сураи Аль-Фатх

9لِّتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُعَزِّرُوهُ وَتُوَقِّرُوهُ وَتُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلًا

То ба Худову паёмбараш имон биёваред ва ёрияш кунеду бузургаш доред ва Худоро субҳгоҳу шомгоҳ тасбеҳ гӯед.

10إِنَّ الَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ ۚ فَمَن نَّكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَىٰ نَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِمَا عَاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا

Онон, ки бо ту байъат (аҳд) мекунанд, ҷуз ин нест, ки бо Худо байъат мекунанд. Дасти Худо болои дастҳояшон аст. Ва ҳар кӣ байъатро бишканад, ба зиёни худ шикастааст. Ва ҳар кӣ ба он байъат, ки бо Худо бастааст, вафо кунад, ӯро музде некӯ диҳад.

11سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ شَغَلَتْنَا أَمْوَالُنَا وَأَهْلُونَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا ۚ يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ ۚ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ لَكُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا ۚ بَلْ كَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا

12بَلْ ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَنقَلِبَ الرَّسُولُ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَىٰ أَهْلِيهِمْ أَبَدًا وَزُيِّنَ ذَٰلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَظَنَنتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَكُنتُمْ قَوْمًا بُورًا

Ё мепиндоштед, ки паёмбар ва мӯъминон ҳаргиз назди касонашен боз нахоҳанд гашт ва дил ба ин хуш карда будед. Пиндори баде доштаед ва мардуме сазовори ҳалокат будаед.

13وَمَن لَّمْ يُؤْمِن بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَعِيرًا

Ва ҳар кас ба Худову паёмбараш имон наёвардааст, бидонад, ки барои кофирон оташе сӯзон омода кардаем.

← Оят 10 📖 Аль-Фатх Оят 12 →

Аль-ФатхФеҳристи Қуръон

29Оят

MedinanRevelation

11Оят

Тарҷума — Аль-Фатх 11

Сураи Аль-Фатх Оят 11 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз аъроби бодиянишин онон, ки аз ҷанг қафокашӣ карданд, ба…

Сураи Оят 11/29 — Сураи Аль-Фатх الفتح (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Фатх Гӯш кун, Сураи Аль-Фатх Тарҷума, Сураи Аль-Фатх mp3, Сураи Аль-Фатх pdf. Оят 9–13. Ба Тоҷикӣ: Русский.