Surah Al-Fath — Talata 11

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• الْمُخَلَّفُونَ – Ang mga naiwan (hindi sumama) na mga Bedouin sa paligid ng Madinah.
• الْأَعْرَابِ – Ang mga Arabong naninirahan sa disyerto (mga Bedouin).
• شَغَلَتْنَا – Inabala tayo / pumigil sa atin.
• فَاسْتَغْفِرْ لَنَا – Kaya hilingin mo sa Allah na patawarin tayo.
• يَمْلِكُ – May kapangyarihan o makakapigil.
• ضَرًّا – Kapinsalaan o kasamaan.
• نَفْعًا – Kabutihan o pakinabang.
• خَبِيرًا – Lubos na Nakakaalam sa lahat ng bagay.

Ang Tafsir (Paliwanag):

Ipahahayag sa iyo, O Propeta Muhammad, ng mga Bedouin na nagpaiwan at hindi sumama sa iyo patungong Makkah noong panahon ng Hudaibiyah – kung sila'y iyong sasbihan o sisisihin dahil sa kanilang pag-urong – ang kanilang mga dahilan: "Inabala kami ng aming mga ari-arian at mga pamilya, kaya hilingin mo sa Allah na patawarin kami sa aming hindi pagsama." Ngunit ang kanilang sinasabi ay salungat sa nasa kanilang mga puso; sila'y nagsisinungaling sa kanilang mga dahilan, sapagkat ang tunay nilang dahilan ay ang takot at kaduwagan, hindi ang pag-aalaga sa mga ari-arian at pamilya. Kaya sinabi ng Allah sa Kanyang Propeta: Sabihin mo sa kanila, "Sino kaya ang makakapigil sa Allah kung naisin Niya kayo ng kapinsalaan, o kung naisin Niya kayo ng kabutihan? Walang sinuman ang makakapigil sa Kanyang kagustuhan." Ang katotohanan ay ang Allah ay Lubos na Nakakaalam sa lahat ng inyong mga ginagawa, maging ito man ay lihim o lantad, at hindi Niya pinababayaan ang anuman sa inyong mga gawa – Kanyang gagantihan kayo ayon sa inyong mga intensyon at kilos.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang kaduwagan at pag-iiwas sa pakikibaka para sa layunin ng Islam ay hindi katanggap-tanggap na dahilan, at ang mga nagpapakita nito ay may maling pananaw sa tunay na kahulugan ng pagsunod sa Allah at sa Kanyang Propeta.
2. Ang pagpapakita ng kabutihan sa pananalita habang ang puso ay puno ng pagtanggi ay isang uri ng pagkukunwari (hypocrisy) na dapat iwasan ng bawat mananampalataya; ang katapatan sa puso at gawa ay mahalaga sa harap ng Allah.
3. Ang Allah lamang ang may hawak ng lahat ng kapakinabangan at kapinsalaan; walang sinuman ang makakapigil sa Kanyang kagustuhan, kaya't ang tunay na pagtitiwala ay dapat sa Kanya lamang.
4. Ang kaalaman ng Allah ay sumasaklaw sa lahat ng bagay – lihim man o lantad – kaya't dapat maging maingat ang bawat isa sa kanyang mga gawa, at magsikap na maging tapat sa kanyang pananampalataya upang makuha ang Kanyang kasiyahan at gantimpala.