Аль-Фатх · 12/29
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Фатх
بَلْ ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَنقَلِبَ الرَّسُولُ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَىٰ أَهْلِيهِمْ أَبَدًا وَزُيِّنَ ذَٰلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَظَنَنتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَكُنتُمْ قَوْمًا بُورًا ۝١٢
Bal zanantum al lany yanqalibar Rasoolu walmu`minoona ilaaa ahleehim abadanw wa zuyyina zaalika fee quloobikum wa zanantum zannnas saw`i wa kuntum qawmam booraa
📖 Ба Тоҷикӣ
Ё мепиндоштед, ки паёмбар ва мӯъминон ҳаргиз назди касонашен боз нахоҳанд гашт ва дил ба ин хуш карда будед. Пиндори баде доштаед ва мардуме сазовори ҳалокат будаед.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои муҳим:
  • ظَنَنتُم: шумо гумон кардед.
  • لَن يَنقَلِبَ: ҳаргиз барнамегарданд.
  • زُيِّنَ: ороста ва зебо карда шуд.
  • ظَنَّ السَّوْءِ: гумонҳои бад ва носазо.
  • بُورًا: ҳалокшудагон, нестшудагон, бебаракат.
  1. Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло дар ин оят ба мунофиқон ва онҳое, ки аз ҷанг тахаллуф карданд, хитоб мекунад, ки узри шумо барои бо молу фарзанд машғул будан узри ростқавлона набуд. Балки шумо дар дилҳои худ гумон кардед, ки Расули Худо (с) ва мӯъминон дар ин сафар ҳалок мешаванд ва ҳаргиз ба назди аҳлу аёли худ дар Мадина барнамегарданд. Шайтон ин гумонро дар дилҳои шумо зебо ва писандида нишон дод, то ки шумо аз ҷанг тахаллуф кунед. Шумо ба Худованд гумонҳои бад кардед, ки гӯё Ӯ паёмбараш ва мӯъминонро ёрӣ намедиҳад ва онҳоро пирӯз намекунад. Ва шумо мардуми ҳалокшуда ва нестшуда будед, ки дар шумо ҳеҷ хайре нест.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ин оят моро огоҳ мекунад, ки гумонҳои бад ба Худованд ва ваъдаҳои Ӯ мӯъминро аз роҳи рост дур мекунад ва боиси тахаллуф аз вазифаҳои динӣ мегардад.
  • Мӯъмин бояд ба ёрии Аллоҳ ва пирӯзии дини Ӯ боварӣ дошта бошад ва ҳаргиз аз раҳмати Худо ноумед нашавад.
  • Ин оят нишон медиҳад, ки мунофиқон ва дӯстдорони дунё ҳамеша баҳонаҳо меҷӯянд, то худро аз ҷиҳод ва хизмати дин канор гиранд.
  • Аллоҳи Таъоло бандагони худро дӯст медорад ва онҳоро танҳо намегузорад; Ӯ паёмбараш ва мӯъминонро ҳимоя мекунад ва пирӯз мегардонад.
  • Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ҷои гумонҳои бад, ба Аллоҳ гумонҳои нек дошта бошем ва ба ваъдаҳои Ӯ бовар кунем, зеро Аллоҳ ҳамеша ба бандагони некӯкор наздик аст.


📜 Оят 10-14 — Сураи Аль-Фатх

10إِنَّ الَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ ۚ فَمَن نَّكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَىٰ نَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِمَا عَاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا
Онон, ки бо ту байъат (аҳд) мекунанд, ҷуз ин нест, ки бо Худо байъат мекунанд. Дасти Худо болои дастҳояшон аст. Ва ҳар кӣ байъатро бишканад, ба зиёни худ шикастааст. Ва ҳар кӣ ба он байъат, ки бо Худо бастааст, вафо кунад, ӯро музде некӯ диҳад.
11سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ شَغَلَتْنَا أَمْوَالُنَا وَأَهْلُونَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا ۚ يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ ۚ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ لَكُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا ۚ بَلْ كَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا
Аз аъроби бодиянишин онон, ки аз ҷанг қафокашӣ карданд, ба ту хоҳанд гуфт: «Дороиву касони мо моро аз ҷанг боздоштанд, пас барои мо бахшоиш бихоҳ». Ба забон чизе мегӯяд, ки дар дилашон нест. Бигӯ: «Агар Худо бароятон зиёне бихоҳад ё суде бихоҳад, чӣ касе метавонад дар баробари Худо онро дигаргун кунад?» Балки Ӯст, ки ба корҳоятон огоҳ аст!
12بَلْ ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَنقَلِبَ الرَّسُولُ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَىٰ أَهْلِيهِمْ أَبَدًا وَزُيِّنَ ذَٰلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَظَنَنتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَكُنتُمْ قَوْمًا بُورًا
Ё мепиндоштед, ки паёмбар ва мӯъминон ҳаргиз назди касонашен боз нахоҳанд гашт ва дил ба ин хуш карда будед. Пиндори баде доштаед ва мардуме сазовори ҳалокат будаед.
13وَمَن لَّمْ يُؤْمِن بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَعِيرًا
Ва ҳар кас ба Худову паёмбараш имон наёвардааст, бидонад, ки барои кофирон оташе сӯзон омода кардаем.
14وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ ۚ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا
Аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин. Ҳар киро бихоҳад, мебахшад ва ҳар киро бихоҳад, азоб мекунад ва Худо бахшояндаву меҳрубон аст!
Аль-ФатхФеҳристи Қуръон
29Оят
MedinanRevelation
12Оят

Тарҷума — Аль-Фатх 12

Сураи Аль-Фатх Оят 12 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ё мепиндоштед, ки паёмбар ва мӯъминон ҳаргиз назди касонашен боз…

Сураи Оят 12/29 — Сураи Аль-Фатх الفتح (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Фатх Гӯш кун, Сураи Аль-Фатх Тарҷума, Сураи Аль-Фатх mp3, Сураи Аль-Фатх pdf. Оят 10–14. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers