سوره ق — آیه 2

معانی کلمات:

• مُنذِر: بیمدهنده، هشداردهنده.
• عَجِیب: شگفتانگیز و غیرعادی.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه بهانهجوییهای کافران را بیان میکند و میفرماید که انکار آنها نه از روی نادانی و جهل به صداقت پیامبر بود، بلکه از روی تعجب و شگفتی بود که چرا از میان خودشان بشری به عنوان بیمدهنده و هشداردهنده به سویشان آمده است. آنان انتظار داشتند که اگر پیامبری بیاید، از جنس فرشتگان باشد، نه از جنس بشر. بنابراین، کافران که حقیقت را نمیپذیرفتند، با تعجب گفتند: این چیز عجیبی است که یک انسان مانند ما ادعای پیامبری کند و ما را به عذاب الهی بیم دهد. این تعجب آنان نه از روی دلیل و منطق بود، بلکه از روی تکبر و استبعاد بود، زیرا آنان صداقت و امانتداری پیامبر را میشناختند و از نسب و خاندان او آگاه بودند، اما به دلیل کبر و عناد، دعوت او را شگفتانگیز و غیرقابل قبول میپنداشتند.

فواید و پیامهای آیه:

• یکی از سنتهای الهی این است که پیامبران را از جنس خود مردم برمیگزیند تا بتوانند با آنان زندگی کنند و الگوی عملی برایشان باشند؛ این خود نشانه رحمت الهی است.
• تعجب و شگفتی بدون دلیل و بر اساس هوا و هوس، انسان را از پذیرش حق بازمیدارد و مانع هدایت او میشود.
• شناخت حقیقت و صداقت دعوتکننده، انسان را موظف میکند که با انصاف و بدون پیشداوری به دعوت او پاسخ دهد.
• تکبر و استبعاد از پذیرش حق، از صفات نکوهیدهای است که انسان را از رحمت الهی دور میکند و او را در جهل و گمراهی نگه میدارد.