Surja El-Kamer — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• آيَةً: shenjë dhe provë që tregon vërtetësinë e profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të), siç ishte çarja e hënës.
• يُعْرِضُوا: largohen dhe nuk e pranojnë atë.
• سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ: magji që zhduket dhe shuhet, ose sipas një kuptimi tjetër: magji e vazhdueshme dhe e fortë.

Tefsiri i ajetit:

Kur idhujtarët e Kurejshit shohin një mrekulli apo provë të qartë që dëshmon vërtetësinë e profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të), ata nuk e pranojnë atë dhe largohen prej saj me mendjemadhësi e mohim. Në vend që të besojnë pasi u është treguar e vërteta, ata thonë: "Kjo që po shohim është magji që do të zhduket dhe nuk do të qëndrojë", duke u përpjekur ta zvogëlojnë rëndësinë e mrekullisë dhe ta largojnë veten nga besimi. Kjo tregon kokëfortësinë e tyre të madhe, sepse edhe kur e shohin të vërtetën me sytë e tyre, ata e mohojnë atë dhe i japin emra të rremë, duke mos u nënshtruar ndaj asnjë prove.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson se zemrat kokëforta nuk përfitojnë nga asnjë mrekulli, sepse problemi nuk është te mungesa e provave, por te dëshira për të mos besuar. Prandaj, besimtari duhet ta falënderojë Allahun që ia hapi zemrën për besim.
2. Na tregon se armiqtë e së vërtetës gjithmonë përpiqen ta etiketojnë atë me emra të rremë për ta diskredituar, por e vërteta mbetet e qëndrueshme dhe e pathyeshme.
3. Ajeti na nxit të jemi të sinqertë në kërkimin e së vërtetës dhe të mos i kundërvihemi asaj kur na vjen, sepse kjo është sjellja e mohuesve, jo e besimtarëve.
4. Na bën të kuptojmë se mrekullia e çarjes së hënës ishte një provë e madhe për idhujtarët, por ata nuk përfituan prej saj, gjë që tregon se udhëzimi është vetëm nga Allahu, prandaj duhet t'i lutemi Atij që të na mbajë në rrugën e drejtë.