Сураи Ат-Талак Оят 4 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар дар шубҳа ҳастед, аз миёни занонатон аз онҳое, ки…

Ат-Талак · 4/12

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Талак

وَاللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِن نِّسَائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَاثَةُ أَشْهُرٍ وَاللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ ۚ وَأُولَاتُ الْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ۚ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا ۝٤

🔤 Transliteration

Wallaaa`ee ya`isna minal maheedi min nisaaa `ikum inir tabtum fa`iddatuhunna salaasatu ashhurinw wallaaa`ee lam yahidn; wa ulaatul ahmaali ajaluhunna any yada`na hamlahun; wa many yattaqil laaha yaj`al lahoo min armrihee yusraa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Агар дар шубҳа ҳастед, аз миёни занонатон аз онҳое, ки аз ҳайз маъюс шудаанд ва онҳое, ки ҳанӯз ҳайз нашудаанд, иддаашон се моҳ аст. Ва иддаи занони ҳомила ҳамон вазъи ҳамл (таваллуд) аст. Ва ҳар кӣ аз Худо битарсад, Худо корашро осон хоҳад кард.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душвор:

— «يَئِسْنَ»: ноумед шуданд.

— «الْمَحِيضِ»: ҳайз (хуни моҳона).

— «ارْتَبْتُمْ»: шак кардед.

— «عِدَّتُهُنَّ»: муддати интизории онҳо (идда).

— «أُولَاتُ الْأَحْمَالِ»: занони ҳомила.

— «أَجَلُهُنَّ»: муддати муайяни онҳо.

— «يُسْرًا»: осонӣ.

Тафсири оят:

Занони талоқдодашудае, ки аз синну соли калонӣ дигар ҳайз намебинанд, агар шумо дар бораи муддати иддаи онҳо шак кунед, пас иддаи онҳо се моҳ аст. Ҳамчунин духтароне, ки ҳанӯз ба синни ҳайз нарасидаанд, иддаи онҳо низ се моҳ мебошад. Ва занони ҳомила, муддати иддаи онҳо — хоҳ талоқ бошад, хоҳ вафоти шавҳар — ҳамин аст, ки фарзандашонро таваллуд кунанд. Ва ҳар касе аз Аллоҳ битарсад ва амрҳои Ӯро иҷро намояд ва аз манъкардаҳояш парҳез кунад, Аллоҳ дар корҳояш барои ӯ осонӣ мегардонад ва ҳар душвориро барояш сабук мекунад.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки дини Ислом ба ҳамаи ҳолатҳои занон — калонсол, хурдсол ва ҳомила — таваҷҷуҳ дорад ва барои ҳар яке ҳукми мувофиқ ва осон муқаррар кардааст.

— Тақво ва парҳезгорӣ сабаби осонии корҳо дар дунё ва охират мегардад; ҳар кас аз Аллоҳ битарсад, Аллоҳ роҳи ҳалли мушкилоташро осон мекунад.

— Ин оят моро ба боварӣ ба адлу ҳикмати Аллоҳ даъват мекунад, ки ҳукмҳои Ӯ ҳамеша ба манфиати бандагонаш аст.

— Худованд бандагонашро ба сабр ва риояи ҳукмҳои худ ташвиқ мекунад ва ваъда медиҳад, ки ҳар душворӣ бо тақво ба осонӣ табдил меёбад.

📜 Оят 2-6 — Сураи Ат-Талак

2فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَأَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنكُمْ وَأَقِيمُوا الشَّهَادَةَ لِلَّهِ ۚ ذَٰلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا

Ва чун ба поёни муддат расиданд ё ба ваҷҳе некӯ нигоҳашон доред ё ба ваҷҳе некӯ аз онҳо ҷудо шавед ва ду тан одил аз худатонро ба гувоҳӣ гиред. Ва барои Худо гувоҳиро ба ростӣ адо кунед. Ҳар киро ба Худову рӯзи қиёмат имон дорад, инчунин панд медиҳанд. Ва ҳар кӣ аз Худо битарсад, барои ӯ роҳе барои берун шудаи қарор хоҳад дод

3وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ ۚ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ ۚ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا

ва аз ҷое, ки гумонашро надорад, рӯзиаш медиҳад. Ва ҳар кӣ бар Худо таваккал кунад, Худо ӯро кофист. Худо кори худро ба иҷро мерасонад ва ҳар чизро андозае қарор додааст.

4وَاللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِن نِّسَائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَاثَةُ أَشْهُرٍ وَاللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ ۚ وَأُولَاتُ الْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ۚ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا

5ذَٰلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنزَلَهُ إِلَيْكُمْ ۚ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُعْظِمْ لَهُ أَجْرًا

Ин фармони Худост, ки бар шумо нозил кардааст. Ва ҳар кӣ аз Худо битарсад, гуноҳонашро аз ӯ дур мекунад ва ӯро музде бузург медиҳад.

6أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنتُم مِّن وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَارُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ ۚ وَإِن كُنَّ أُولَاتِ حَمْلٍ فَأَنفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّىٰ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ۚ فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ ۖ وَأْتَمِرُوا بَيْنَكُم بِمَعْرُوفٍ ۖ وَإِن تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرَىٰ

Ҳар ҷо, ки худ сукунат кунед, онҳоро низ ба қадри тавонии худ маскан диҳед. Ва то бар онҳо танг гиред, маёзоредашон. Ва агар ҳомила буданд, нафақаашонро 'бидиҳед, то вазъи ҳамд кунанд. Ва агар фарзанди шуморо шир медиҳанд, муздашонро бидиҳед ва ба ваҷҳе некӯ бо якдигар маслиҳат кунед. Ва агар мувофиқат накардед, аз зане дигар бихоҳед, ки кӯдакро шир диҳад.

← Оят 3 📖 Ат-Талак Оят 5 →

Ат-ТалакФеҳристи Қуръон

12Оят

MedinanRevelation

4Оят

Тарҷума — Ат-Талак 4

Сураи Ат-Талак Оят 4 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар дар шубҳа ҳастед, аз миёни занонатон аз онҳое, ки…

Сураи Оят 4/12 — Сураи Ат-Талак الطلاق (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Талак Гӯш кун, Сураи Ат-Талак Тарҷума, Сураи Ат-Талак mp3, Сураи Ат-Талак pdf. Оят 2–6. Ба Тоҷикӣ: Русский.