سورت قلم — آیت 52

د لفظونو معناګانې:

• ذِكْرٌ: نصيحت، پند او د قرآن يادونه.
• لِلْعَالَمِينَ: د ټولو مخلوقاتو لپاره، په ځانګړي توګه انسانان او پېريان.

د آيت تفسير:

دا چې د مشرکانو او کافرانو له خوا د قرآن او پېغمبر (صلى الله عليه وسلم) په اړه ناسمې خبرې کېدلې، الله تعالی د دې آيت په واسطه د دوی خبرې رد کړې او فرمايي چې دا قرآن چې تا ته نازل شوی دی، يوازې نصيحت او پند دی، نه جادو او نه شعر. دا قرآن د ټولو نړيوالو (انسانانو او پېريانو) لپاره رحمت، لارښوونه او د ژوند د سمې لارې ښودنه ده. دا هېڅ راز شخصي ګټه نه لري، بلکې د ټولو مخلوقاتو د هدایت او نجات لپاره راغلی دی. دا د الله تعالی له خوا يو ستر احسان دی چې خپل بندګان يې په دې کتاب سره نصيحت کړي او د ګمراهۍ له تيارو يې د رڼا لور ته راوبولي.

فايدې او سبقونه:

1. قرآن د ټولو نړيوالو لپاره د هدایت سرچينه ده، نه يوازې د عربو يا يوې ځانګړې قومي ډلې لپاره، بلکې د هر هغه چا لپاره چې د هدایت غوښتونکی وي.
2. قرآن يو رحمت او نعمت دی چې الله تعالی يې انسانانو ته ورکړی، نو بايد ورځنۍ تلاوت او تدبر وکړو او پرې عمل وکړو.
3. د قرآن ذکر او نصيحت د زړونو د پاکولو او د ايمان د قوت سبب ګرځي، نو هر څوک چې دې کتاب ته مراجعه وکړي، د خپل ژوند لپاره به سمه لار ومومي.
4. دا آيت موږ ته د قرآن د عظمت يادونه کوي او دا چې د قرآن په اړه بايد د کافرانو ناسمې خبرې موږ ته اندېښنه نه راولي، ځکه چې دا کتاب د الله تعالی کلام دی او د هر ډول عيب او کمي څخه پاک دی.