Сураи Аль-Араф Оят 150 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун Мӯсо хашмгину андӯҳнок назди қавми худ бозгашт, гуфт: «Дар…

Аль-Араф · 150/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰ إِلَىٰ قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي مِن بَعْدِي ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى الْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَكَادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْدَاءَ وَلَا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ۝١٥٠

🔤 Transliteration

Wa lammaa raja`a Moosaaa ilaa qawmihee ghadbaana asifan qaala bi`samaa khalaftumoonee mim ba`dee a-`ajiltum amra Rabbikum wa alqal alwaaha wa akhaza biraasi akheehi yajurruhoo ilaih; qaalab na umma innal qawmas tad`afoonee wa kadoo yaqtu loonanee; falaa tushmit biyal a`daaa`a wa laa taj`alnee ma`al qawmiz zaalimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун Мӯсо хашмгину андӯҳнок назди қавми худ бозгашт, гуфт: «Дар ғайбати ман чӣ бад ҷонишиноне будед. Чаро бар фармони Парвардигори худ шитоб кардед? Ва алвоҳро бар замин афканд ва мӯи бародарашро гирифту ба сӯи худ кашид. Ҳорун гуфт: «Эй писари модарам, ин қавм маро забун ёфтанд ва наздик буд, ки маро бикушанд, душманонро хурсанд макун ва дар шумори ситамкорон маёвар!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маъонии калимаҳои муҳим:

غَضْبَانَ: ба шиддат хашмгин.
أَسِفًا: андӯҳгин ва ғамгин.
بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي: бад аст он чизе ки баъди ман ба ҷои ман анҷом додед.
أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ: оё дар кори Парвардигоратон шитоб кардед?
الْأَلْوَاحَ: лавҳҳое, ки дар онҳо Таврот навишта шуда буд.
يَجُرُّهُ إِلَيْهِ: ӯро ба сӯи худ мекашид.
ابْنَ أُمَّ: эй писари модарам (ин таъбир барои мулоим кардани дили бародар аст).
اسْتَضْعَفُونِي: маро заиф ҳисобиданд ва хор карданд.
تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْدَاءَ: душманон аз ҳоли ман шодӣ накунанд.

Тафсири оят:

Ва ҳангоме ки Мӯсо аз муноҷот бо Парвардигораш ба сӯи қавми худ баргашт, дар ҳоле ки ба шиддат хашмгин ва андӯҳгин буд — зеро Худо ба ӯ хабар дода буд, ки қавмаш фиреб хӯрдаанд ва Сомирӣ онҳоро гумроҳ кардааст — гуфт: «Бад аст он равише ки баъди ман ба ҷои ман пеш гирифтед! Оё дар фармони Парвардигоратон шитоб кардед?» Яъне, оё барои омадани ман шитоб намудед ва пеш аз расидани ман ба ибодати гӯсола рӯ овардед? Сипас Мӯсо аз шиддати ғазаб ва андӯҳ лавҳҳои Тавротро партофт ва сари бародараш Ҳорунро гирифта, ӯро ба сӯи худ кашид. Ҳорун барои мулоим кардани дили бародараш гуфт: «Эй писари модарам! Ин қавм маро заиф ҳисобиданд ва хор карданд ва наздик буд, ки маро бикушанд. Пас бо рафтори худ душманонро аз ҳоли ман шод накун ва маро дар қатори қавми золимон қарор надеҳ.»

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ғазаб барои Худо ва дини ӯ ғазаби дуруст аст, на ғазаби шахсӣ.
Пайравон ва роҳбарони динӣ бояд ҳангоми дидани хатоҳо дар ҷомеа масъулият ҳис кунанд ва ба ислоҳ кӯшиш намоянд.
Ҳорун (а) намунаи раҳмдилӣ ва мулоимат аст; ӯ бо суханони нарм ва мулоим кӯшиш кард, ки хашми бародарашро фурӯ нишонад.
Ин оят моро тарбия мекунад, ки ҳангоми хашм набояд ба дигарон зулм кунем ва ё ба душманон баҳонаи шодӣ диҳем.
Қуръон ҳатто ҳолатҳои эҳсосии паёмбаронро бо тафсил баён мекунад, то моро дар ҳаёти рӯзмарра роҳнамоӣ кунад ва ба ислом наздиктар созад.

📜 Оят 148-152 — Сураи Аль-Араф

148وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهُ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ

Қавми Мӯсо баъд аз ӯ аз зеварҳояшон шакли гӯсолае сохтанд, ки овоз мекард. Оё намебинанд, ки он гӯсола бо онҳо сухан намегӯяд ва онҳоро ба хеҷ роҳе ҳидоят намекунад?» Онро ба худоӣ гирифтанд ва бар худ ситам карданд.

149وَلَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قَالُوا لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ

Ва чун аз он кор пушаймон шуданд ва диданд, ки дар гумроҳӣ афтодаанд, гуфтанд: «Агар Парвардигорамон ба мо раҳм накунад ва моро наёмурзад, дар зумраи зиёнкардагон хоҳем буд».

150وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰ إِلَىٰ قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي مِن بَعْدِي ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى الْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَكَادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْدَاءَ وَلَا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ

151قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِأَخِي وَأَدْخِلْنَا فِي رَحْمَتِكَ ۖ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ

Гуфт: «Эй Парвардигори ман, маро ва бародарамро бибахшо ва моро дар раҳмати худ дохил кун, ки Ту меҳрубонтарини меҳрубононӣ!

152إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ

Онон, ки гӯсоларо интихобиданд, ба зудӣ ба ғазаби Парвардигорашон гирифтор хоҳанд шуд ва дар зиндагонии инҷаҳонӣ ба хори хоҳанд афтод. Дурӯғсозонро инчунин ҷазо мадиҳем!

← Оят 149 📖 Аль-Араф Оят 151 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

150Оят

Тарҷума — Аль-Араф 150

Сураи Аль-Араф Оят 150 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун Мӯсо хашмгину андӯҳнок назди қавми худ бозгашт, гуфт: «Дар…

Сураи Оят 150/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 148–152. Ба Тоҷикӣ: Русский.