ალ-არაფი · 150/206
თარგმანი გამოთქმა — ალ-არაფი
وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفًا قَالَ بِئۡسَمَا خَلَفۡتُمُونِي مِنۢ بَعۡدِيٓۖ أَعَجِلۡتُمۡ أَمۡرَ رَبِّكُمۡۖ وَأَلۡقَى ٱلۡأَلۡوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأۡسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيۡهِۚ قَالَ ٱبۡنَ أُمَّ إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي فَلَا تُشۡمِتۡ بِيَ ٱلۡأَعۡدَآءَ وَلَا تَجۡعَلۡنِي مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ  ۝١٥٠
Wa lammaa raja`a Moosaaa ilaa qawmihee ghadbaana asifan qaala bi`samaa khalaftumoonee mim ba`dee a-`ajiltum amra Rabbikum wa alqal alwaaha wa akhaza biraasi akheehi yajurruhoo ilaih; qaalab na umma innal qawmas tad`afoonee wa kadoo yaqtu loonanee; falaa tushmit biyal a`daaa`a wa laa taj`alnee ma`al qawmiz zaalimeen
📖 ქართული მნიშვნელობა
და როდესაც დაბრუნდა მუსა თავის ხალხთან, განრისხებული და დამწუხრებული, (მუსამ) თქვა: «რა ცუდია ის, რაც თქვენ გააკეთეთ ჩემს შემდეგ [ჩემს არყოფნაში]! ნუთუ თქვენი უფლის ბრძანების დაჩქარება ისურვეთ?» და (რისხვით) გადააგდო მან დაფები (რომლებზეც იყო დაწერილი თორა) (იმათკენ, ვინც თაყვანს სცემდნენ ხბოს), და ჩაავლო ხელი თავის ძმას (ჰარუნს) თავში, დაათრევდა მას თავისკენ. (ჰარუნმა), (რომ დაემშვიდებინა მუსა), თქვა: «ო, დედაჩემის შვილო! ხალხმა დამასუსტეს და თითქმის მომკლეს (როდესაც ვუკრძალავდი მათ ხბოს თაყვანისცემას). არ მისცე მტრებს მიზეზი, რომ იზეიმონ ჩემზე, და ნუ ჩამთვლი უსამართლოთა შორის!»
🎧 მოსმენა

📜 აია 148-152 — ალ-არაფი

148وَٱتَّخَذَ قَوۡمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِنۡ حُلِيِّهِمۡ عِجۡلًا جَسَدًا لَّهُۥ خُوَارٌۚ أَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمۡ وَلَا يَهۡدِيهِمۡ سَبِيلًاۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُواْ ظَٰلِمِينَ 
და დაიდგინეს მუსას ხალხმა მის შემდეგ თავიანთი სამკაულებიდან [ოქროდან] ხბო (რომ თაყვანი ეცათ მისთვის), რომელსაც ჰქონდა (ხბოს) ფორმა, და იგი გამოსცემდა ხმას, როგორც ძროხის ბღავილი. ნუთუ არ იცოდნენ, რომ იგი [ოქროს ხბო] არც ელაპარაკებოდა მათ და არც მიუთითებდა მათ ჭეშმარიტ გზას? მათ დაიდგინეს იგი (ღმერთად) და აღმოჩნდნენ უსამართლონი (თავიანთი თავის მიმართ).
149وَلَمَّا سُقِطَ فِيٓ أَيۡدِيهِمۡ وَرَأَوۡاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ ضَلُّواْ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ يَرۡحَمۡنَا رَبُّنَا وَيَغۡفِرۡ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ 
და როცა მათ ინანეს ჩადენილი და გაიგეს, რომ ამით შეცდნენ, თქვეს: «თუ ჩვენი უფალი არ შეგვიწყალებს და არ მოგვიტევებს, უეჭველად, წაგებულთაგანი ვიქნებით».
150وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفًا قَالَ بِئۡسَمَا خَلَفۡتُمُونِي مِنۢ بَعۡدِيٓۖ أَعَجِلۡتُمۡ أَمۡرَ رَبِّكُمۡۖ وَأَلۡقَى ٱلۡأَلۡوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأۡسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيۡهِۚ قَالَ ٱبۡنَ أُمَّ إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي فَلَا تُشۡمِتۡ بِيَ ٱلۡأَعۡدَآءَ وَلَا تَجۡعَلۡنِي مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ 
და როდესაც დაბრუნდა მუსა თავის ხალხთან, განრისხებული და დამწუხრებული, (მუსამ) თქვა: «რა ცუდია ის, რაც თქვენ გააკეთეთ ჩემს შემდეგ [ჩემს არყოფნაში]! ნუთუ თქვენი უფლის ბრძანების დაჩქარება ისურვეთ?» და (რისხვით) გადააგდო მან დაფები (რომლებზეც იყო დაწერილი თორა) (იმათკენ, ვინც თაყვანს სცემდნენ ხბოს), და ჩაავლო ხელი თავის ძმას (ჰარუნს) თავში, დაათრევდა მას თავისკენ. (ჰარუნმა), (რომ დაემშვიდებინა მუსა), თქვა: «ო, დედაჩემის შვილო! ხალხმა დამასუსტეს და თითქმის მომკლეს (როდესაც ვუკრძალავდი მათ ხბოს თაყვანისცემას). არ მისცე მტრებს მიზეზი, რომ იზეიმონ ჩემზე, და ნუ ჩამთვლი უსამართლოთა შორის!»
151قَالَ رَبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِأَخِي وَأَدۡخِلۡنَا فِي رَحۡمَتِكَۖ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ 
(მუსამ) თქვა: «უფალო ჩემო! მაპატიე მე და ჩემს ძმას, და შეგვიყვანე შენს წყალობაში — რადგან შენ ხარ ყველაზე მოწყალე მოწყალეთაგან!»
152إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ ٱلۡعِجۡلَ سَيَنَالُهُمۡ غَضَبٌ مِّن رَّبِّهِمۡ وَذِلَّةٌ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُفۡتَرِينَ 
ჭეშმარიტად, მათ, რომლებმაც ხბო აირჩიეს (სათაყვანებლად), მოევლინებათ მათი უფლისგან რისხვა და ამქვეყნიურ ცხოვრებაში დამცირება. ასე ვუზღავთ სიცრუის გამომგონებლებს.
ალ-არაფიყურანის საძიებელი
206აია
MeccanRevelation
150აია

თარგმანი — ალ-არაფი 150

სურა აია 150/206 — ალ-არაფი الأعراف (Meccan). წაკითხვა მოსმენა თარგმანი (ქართული). მოსმენა: ალ-არაფი მოსმენა, ალ-არაფი თარგმანი, ალ-არაფი mp3, ალ-არაფი pdf. აია 148–152. ქართული მნიშვნელობა: Türkçe.




წმინდა ყურანი


Tuesday, August 18, 2026

Don't forget us in your sincere prayers