اعراف سۈرىسى — ئايەت 150

1) قىسقىچە سۆز ئىزاھاتى:

• غَضْبَانَ: قاتتىق ئاچچىقلانغان.
• أَسِفًا: قايغۇرغان، ھەسرەت چەككەن.
• بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي: مېنىڭ ئورنۇمدا قالدۇرغان ئىشىڭلار نېمىدېگەن يامان!
• أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ: پەرۋەردىگارىڭلارنىڭ بۇيرۇقىنى ئالدىراپ بۇزۇۋەتتىڭلارمۇ؟
• الْأَلْوَاحَ: تەۋرات يېزىلغان تاختىلار.
• يَجُرُّهُ إِلَيْهِ: ئۆزىگە تارتىدۇ.
• ابْنَ أُمَّ: ئى ئانامنىڭ ئوغلى! (يەنى قېرىندىشىم!)
• اسْتَضْعَفُونِي: ئۇلار مېنى ئاجىز سانىدى.
• فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْدَاءَ: دۈشمەنلەرنى مېنىڭ بېشىمغا كۈلدۈرمىگىن.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

مۇسا ئەلەيھىسسالام پەرۋەردىگارى بىلەن مۇناجات قىلىپ، قىرىق كېچە-كۈندۈز تۇرغاندىن كېيىن قەۋمىگە قايتىپ كەلگەندە، ئۇلارنىڭ بۇزاققا چوقۇنۇۋاتقانلىقىنى كۆرۈپ، قاتتىق ئاچچىقلىنىپ ۋە قايغۇرۇپ كەتتى. ئۇ: «مېنىڭ ئورنۇمدا قالدۇرغان ئىشىڭلار نېمىدېگەن يامان! مەن كەتكەندىن كېيىن نېمىلەرنى قىلىۋەتتىڭلار؟ پەرۋەردىگارىڭلارنىڭ بۇيرۇقىنى ئالدىراپ بۇزۇۋەتتىڭلارمۇ؟ مېنى ساقلاپ تۇرماي، بۇزاققا چوقۇنۇشقا ئالدىراپ كەتتىڭلارمۇ؟» دېدى.

ئۇ ئاچچىقى ۋە قايغۇسىدىن تەۋرات يېزىلغان تاختىلارنى يەرگە تاشلىۋەتتى، ئاندىن قېرىندىشى ھارۇننىڭ بېشىدىن تۇتۇپ ئۆزىگە تارتىپ كەلدى. ھارۇن ئۇنىڭغا يالۋۇرۇپ: «ئى ئانامنىڭ ئوغلى! بۇ قەۋم مېنى ئاجىز سانىدى، ھەتتا مېنى ئۆلتۈرۈشكە تەقىن قالدى. مېنى ئۇرۇپ، دۈشمەنلەرنى خۇشال قىلما، مېنى زالىملار قاتارىدا قىلما!» دېدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىغا ئالدىراپ خىلاپلىق قىلىش ھەرگىز ياخشى ئەمەس. شۇنداقلا، بىر ئادەم قەۋمىنىڭ خاتالىقى سەۋەبىدىن ئاچچىقلانغاندا، ئەقىل-پاراسەت بىلەن مۇئامىلە قىلىشى، قېرىنداشلىق ۋە ئىناقلىقنى ساقلاشى كېرەك. ئاللاھ تەئالا بىزنى ھەقىقەت يولىدا مۇستەھكەم قىلىپ، ئالدىراپ خاتالىق قىلىشتىن ساقلىسۇن.