Абаса сүрәсе — Аять 13

1. Сүзләрнең мәгънәләре:

• صُحُفٍ — битләр, китап битләре, язмалар.
• مُكَرَّمَةٍ — хөрмәт ителгән, олыланган, ихтирамга лаек булган.

2. Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Коръәннең үз янындагы югары дәрәҗәсен һәм бөеклеген белдерә. Коръән — гади китап түгел, ә хөрмәт ителгән, олыланган битләрдә язылган. Бу битләр пакь, һәртөрле кимчелектән, ялганнан һәм арттырудан азат. Алар Аллаһының Яхъя (Ләүхүл-Мәхфуз) янында саклана. Бу битләрне фәрештәләр тота, алар — Аллаһының илчеләре, язучылары, гамәлләрендә һәм әхлакларында пакь, изге затлар. Коръәннең мондый югары урында булуы аның һәркем өчен үрнәк һәм һидәят чыганагы икәнен күрсәтә. Ул — Аллаһы тарафыннан индерелгән соңгы китап, аның эчтәлеге үзгәртелмәгән, саф килеш безгә кадәр җиткән.

3. Аятьтән алынган файдалар:

• Коръән — Аллаһының иң бөек китабы, ул пакь һәм хөрмәтле урында саклана, шуңа күрә аны укыганда, тыңлаганда һәм аның буенча гамәл кылганда ихтирам һәм игътибарлылык кирәк.
• Коръәннең саклануы — Аллаһының безгә рәхмәте, ул кыямәткә кадәр үзгәрешсез калачак, димәк, һәркем аңа ышанып, юл күрсәтүче итеп кабул итә ала.
• Бу аять мөселманнарны Коръәнне өйрәнергә, аның мәгънәләренә төшенергә һәм аны тормышта кулланырга дәртләндерә, чөнки ул — Аллаһының сүзе, бөтен кешелек өчен иң зур хәзинә.