Surat At-Taubah — Ayat 1

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• بَرَاءَةٌ (Bara'ah): tegesé uwal utawa metu saka sawijining perkara, lan misahake awake kanthi tegas. Ing kene tegesé wara-wara yen Allah lan Rasulullah wis uwal saka perjanjian.
• عَاهَدتُّم (Ahaftum): tegesé perjanjian kang wis padha koklakoni.
• الْمُشْرِكِينَ (Al-Musyrikin): wong-wong kang nyekutokake Allah karo liyane.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki minangka wara-wara saka Allah lan Rasulullah marang wong-wong mukmin, yen Allah lan Rasulullah wis uwal (bara'ah) saka perjanjian kang wis padha digawe karo wong-wong musyrik ing tanah Arab. Dadi, perjanjian-perjanjian kang wis ana antarane wong Islam lan wong musyrik iku wis rampung lan ora ana maneh ikatan. Iki dudu ateges wong Islam langsung perang, nanging minangka wara-wara resmi yen ikatan perjanjian wis dibubarake, lan wong-wong musyrik ora bisa maneh ngandelake perjanjian kasebut. Allah lan Rasulullah wis mutusake kanggo misahake awake saka perjanjian kasebut amarga wong-wong musyrik wis kerep nglanggar janji lan ora bisa dipercaya.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen Islam iku agama kang njunjung dhuwur bab janji lan perjanjian, nanging yen pihak liya wis nglanggar, mula wong Islam ora kena terus-terusan keiket ing perjanjian kang wis ora dihormati.
• Allah iku Maha Adil lan Maha Ngerti, mula saben keputusan kang ditindakake mesthi adhedhasar kawicaksanan.
• Ayat iki ngelingake marang kita supaya tansah ngati-ati lan ora gampang percaya marang wong-wong kang ora bisa dipercaya, nanging tetep kudu tumindak adil lan ora ngluwihi wates.
• Iki nuduhake yen Islam iku agama kang jelas lan tegas, ora ngambang, lan tansah njaga kamulyan umat Islam.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam amarga agama iki tansah njaga keadilan lan kamulyan kanggo umate.