Surah At-Tawbah — Aya 1

Ma’anonin Kalmomi:

• Bara’a: Watau kuɓuta, rabuwa, ko ƙarewar wani alƙawari da ya ƙare.
• Munafaka: Watau waɗanda suke yin shirka da Allah, ba su musulunta ba.
• Alƙawari: Watau yarjejeniyar zaman lafiya da aka yi tsakanin Musulmi da mushrikai.

Tafsirin Aya:

Wannan aya mai girma tana nuna cewa Allah da Manzonsa (SAW) sun kuɓuta daga duk wani alƙawari da aka yi da mushrikai. Wato Allah da Manzonsa sun sanar da cewa ba su da wani alaƙa da waɗannan alƙawuran da aka yi da mushrikai, kuma suna ba da sanarwar ƙarewar waɗannan yarjejeniyoyin. Wannan kuɓutawar tana zuwa ne bayan mushrikai sun ci amana da yawa, kuma sun ƙi bin sharuɗɗan da aka kulla tsakaninsu da Musulmi. Don haka Allah ya umurci Manzonsa da ya sanar da cewa babu wani alƙawari tsakanin Musulmi da mushrikai, sai dai waɗanda suka ci gaba da riƙe amana ba su karya ba, to za a cika musu alƙawari har zuwa wa’adinsu. Wannan aya ita ce mafarin surat At-Tawbah, wadda aka saukar domin ƙayyade alaƙa da mushrikai bayan sun karya alƙawura da dama.

Fa’idodin Aya:

1. Nuna cewa amana da riƙe alƙawari abu ne mai matuƙar muhimmanci a Musulunci, amma idan wani ya ci amana, to ba laifi a rabu da shi.
2. Ƙarfafa wa Musulmi cewa kada su ji tsoron ƙarfin mushrikai, domin Allah da Manzonsa suna tare da su.
3. Nuna cewa Allah yana son tsabta da gaskiya a cikin alaƙa, kuma ba ya son yaudara da cin amana.
4. Wannan aya tana koya mana cewa idan muka yi yarjejeniya da wani, to dole ne mu riƙe ta har sai lokacinta ya ƙare, sai dai idan ɗayan ya ƙetare iyaka.