Al-Quran Mulya › At-Taubah › Ayat 122
At-Taubah · 122/129
Terjemah Transliterasi — Surat At-Taubah
۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُوا كَافَّةً ۚ فَلَوْلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَائِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ ۝١٢٢
🔤 Transliteration
Wa maa kaanal mu`minoona liyanfiroo kaaaffah; falaw laa nafara min kulli firqatim minhum taaa`ifatul liyatafaqqahoo fiddeeni wa liyunziroo qawmahum izaa raja`ooo ilaihim la`allahum yahzaroon
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
Lan ora layak para angèstu iku yèn ta padha budhala akerig lampit; lah yagéné ora ana sagolo- ngan saka saben-saben papanthané dhèwèké, kang budhal, dimèn pa- dha marsudi mamrih mangerti ing dalem prakara agama, supaya dhèwèké padha apépéling marang panunggalané samangsa padha bali katemu dhèwèké, supa-ya dhèwèké padha angati-ati
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Tidak sepatutnya bagi mukminin itu pergi semuanya (ke medan perang). Mengapa tidak pergi dari tiap-tiap golongan di antara mereka beberapa orang untuk memperdalam pengetahuan mereka tentang agama dan untuk memberi peringatan kepada kaumnya apabila mereka telah kembali kepadanya, supaya mereka itu dapat menjaga dirinya.

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)
M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

  1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:
  • لِيَنفِرُوا (linafirū): supaya padha mangkat perang kabeh.
  • كَافَّةً (kāffah): kabeh tanpa kecuali.
  • فَلَوْلَا (falawlā): mula apa ora, minangka pangajak supaya ana.
  • فِرْقَةٍ (firqah): golongan utawa kelompok.
  • طَائِفَةٌ (ṭā'ifah): sakelompok wong, ora kabeh.
  • لِيَتَفَقَّهُوا (liyatafaqqahū): supaya padha ngerteni babagan agama kanthi jero.
  • وَلِيُنذِرُوا (waliyundhirū): lan supaya padha ngelingake.
  • يَحْذَرُونَ (yaḥdharūn): padha ngati-ati lan wedi marang siksa Allah.
  1. Tafsir Ayat:

Allah SWT nerangake menawa wong-wong mukmin iku ora pantes yen padha mangkat perang kabeh bebarengan, amarga yen kabeh padha lunga, mesthi ora ana kang njaga lan bisa mbebayani tumrap umat. Mulane, kudune saka saben golongan ana sakelompok kang mangkat perang, lan sakelompok liyane tetep bareng karo Rasulullah SAW. Wong-wong kang tetep bareng Rasulullah iku bisa sinau babagan agama kanthi jero, mangerteni al-Qur'an lan hukum-hukum syariat saka Rasulullah SAW. Sabanjure, nalika wong-wong kang mangkat perang mau padha bali, wong-wong kang tetep mau padha ngelingake lan mulang marang dheweke babagan agama, supaya dheweke padha ngati-ati lan wedi marang siksa Allah, banjur padha nindakake dhawuhe Allah lan nyingkiri larangane.

Ayat iki uga nuduhake yen sinau agama lan ngelingake wong liya iku kalebu kewajiban kang kudu ditindakake dening saben golongan, ora mung dening sawetara wong wae. Iki minangka dhasar kanggo ngembangake ilmu agama lan dakwah ing tengah-tengah masyarakat.

  1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:
  • Islam mulangake supaya umate tansah sinau babagan agama kanthi jero, supaya ora salah paham lan bisa nindakake ibadah kanthi bener.
  • Ngelingake lan mulang wong liya babagan agama iku kalebu amal kang gedhe pahalane lan bisa nyedhakake marang Allah.
  • Kudu ana keseimbangan antarane perang lan sinau agama, supaya umat Islam tansah kuwat ing babagan rohani lan jasmani.
  • Sinau agama iku ora mung kanggo awake dhewe, nanging uga kanggo mulang lan ngelingake wong liya supaya padha ngati-ati marang siksa Allah.
  • Kanthi sinau lan mulang agama, umat Islam bakal tansah ngati-ati lan wedi marang Allah, saengga bisa nindakake dhawuhe lan nyingkiri larangane.


📜 Ayat 120-124 — Surat At-Taubah

120مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَّسُولِ اللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلَا نَصَبٌ وَلَا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
Ora mungguh tumrapé wong Madinah sarta wong-wong sagara wedhi ing sakiwa-tengené dhèwèké, yèn ta padha karia ing pengkerané Utusaning Allah, sarta ora yèn ta padha amriha suka tumrap awaké dhéwé angungkuli sarirané; mangkono iku amarga ngelak lan rekasa sarta luwé ora angenani dhèwèké kabèh ana ing dadalaning Allah; lan padha ora angambah dalan, kang andadèkaké muringé para kafir, apa déné dhèwèké padha ora apakolih saka musuh apa kang padha pinakolih, ana- nging amarga saka iku panggawé becik wus katulis tumrap dhèwèké; sayekti Allah iku ora amusprakaké ganjarané wong-wong kang padha agawé becik
121وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً وَلَا يَقْطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
Sarta dhèwèké padha ora mèwèhaké pawèwèh, cilik utawa gedhé, apa déné padha ora anya- brang ing jujurang kajaba iku wus tinulis becik tumrap dhèwèké, amrih Allah aparing wawales kang luwih becik marang dhèwèké, amarga saka apa kang wus padha dilakoni
122۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُوا كَافَّةً ۚ فَلَوْلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَائِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ
Lan ora layak para angèstu iku yèn ta padha budhala akerig lampit; lah yagéné ora ana sagolo- ngan saka saben-saben papanthané dhèwèké, kang budhal, dimèn pa- dha marsudi mamrih mangerti ing dalem prakara agama, supaya dhèwèké padha apépéling marang panunggalané samangsa padha bali katemu dhèwèké, supa-ya dhèwèké padha angati-ati
123يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قَاتِلُوا الَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ
É, sira kang padha angèstu! padha merangana para kafir kang ana ing sacedhak-cedhakira sar- ta dimèn padha ngerti kekerasan kang ana ing sira; sarta padha weruha yèn Allah iku anyartani para kang prayitna
124وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَٰذِهِ إِيمَانًا ۚ فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
Lan samangsa-mangsa ana surat didhawuhaké sawenèhé ana kang calathu: Kowé kabèh sapa sing mundhak ing piandel déning iki? Wondéné para kang padha angèstu, lah, iku angundhakaké piandelé sarta dhèwèké padha bungah
← Ayat 121 📖 At-Taubah Ayat 123 →
At-TaubahDhaptar Al-Quran
129Ayat
MedinanRevelation
122Ayat

Terjemah — At-Taubah 122

Surat At-Taubah Ayat 122 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Lan ora layak para angèstu iku yèn ta padha budhala…

Surat Ayat 122/129 — Surat At-Taubah التوبة (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat At-Taubah Rungokna, Surat At-Taubah Terjemah, Surat At-Taubah mp3, Surat At-Taubah pdf. Ayat 120–124. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.


Surat At-Taubah

🕋 سورة التوبة مكتوبة AR 📖 Waca At-Taubah 🎧 At-Taubah mp3 📄 At-Taubah pdf 🔗 At-Taubah 🧠 Apalna At-Taubah


العربية English Bahasa Indonesia Türkçe Русский فارسی Français اردو বাংলা Deutsch Español 中文 हिन्दी Português Italiano ภาษาไทย Polski Nederlands Shqip Kiswahili O'zbek தமிழ் Melayu Bosanski Soomaali Azərbaycan کوردی 한국어 日本語 Svenska Dansk Norsk پښتو മലയാളം සිංහල Tamazight Hausa አማርኛ Български Тоҷикӣ Қазақша Filipino سنڌي Yorùbá Fulfulde Татарча ئۇيغۇرچە Кыргызча ਪੰਜਾਬੀ Jawa తెలుగు မြန်မာ ગુજરાતી Oromo मराठी Tiếng Việt Malagasy Нохчийн Wolof ދިވެހި ಕನ್ನಡ Українська Ελληνικά ქართული ខ្មែរ دری Qafar af Maranao नेपाली

Al-Quran
Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers