ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 122

የአንቀጹ ትርጉም፦

﴿وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُوا كَافَّةً﴾ እና ሁሉም ሙእሚኖች በአንድ ጊዜ ሁሉም ከቤታቸው ተነስተው እንዲወጡ አይገባም።

﴿فَلَوْلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَائِفَةٌ﴾ ከየእያንዳንዱ ክፍል አንድ ቡድን ቢወጣ ኖሯል ማለት ነው።

﴿لِّيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ﴾ በሃይማኖት ጥልቅ እውቀት እንዲያገኙ።

﴿وَلِيُنذِرُوا قَوْمَهُمْ﴾ ህዝባቸውንም እንዲያስጠነቅቁ።

﴿إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ﴾ ወደ እነሱ በተመለሱ ጊዜ።

﴿لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ﴾ እነሱ እንዲጠነቀቁ ለማድረግ።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

ይህች አንቀጽ ሙእሚኖች ሁሉም በአንድ ጊዜ ከቤታቸው ተነስተው ወደ ጦርነት እንዲወጡ ወይም ሁሉም በአንድ ጊዜ ቤታቸው ሆነው እንዲቀመጡ አይገባም የሚል መመሪያ ናት። ምክንያቱም ሁሉም ተነስተው ቢወጡ ጠላት ቢያሸንፋቸው ሁሉም ይጠፋሉ፤ ሁሉም ቢቀመጡ ደግሞ ጠላትን የሚከላከል አይኖርም። ስለዚህ ከየእያንዳንዱ ክፍል አንድ ቡድን ተነስቶ ወደ ጦርነት እንዲሄድ፣ ሌላው ቡድን ደግሞ ከነቢዩ ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም ጋር ተቀምጦ ቁርአንንና የሸሪዓን ህግጋት ከእርሱ እየሰማ በሃይማኖት ጥልቅ እውቀት እንዲያገኝ ተደርጓል። ከዚያም ወደ ህዝባቸው ተመልሰው የተማሩትን እውቀት እያስተማሩ ከአላህ ቅጣት እንዲጠነቀቁና ትእዛዞቹን እየፈጸሙ እርምጃዎቹን እየተዉ እንዲኖሩ ያስጠነቅቋቸዋል።

ይህች አንቀጽ ለሙስሊም ማህበረሰብ በጣም አስፈላጊ የሆነች መመሪያ ናት። ሁሉም ሰው ወደ ጦርነት መውጣት አያስፈልገውም፤ ነገር ግን ሁሉም ሰው ሃይማኖትን መማርና ማስተማር ይኖርበታል። ከየክፍሉ የሚወጡት ሰዎች ለጦርነት ሲሄዱ፣ የሚቀመጡት ደግሞ ለእውቀት መማር ተግተው መስራት አለባቸው። ከዚያም የተማሩትን ለህዝባቸው በማስተማር ሁሉም ከአላህ ቅጣት እንዲጠነቀቁና መልካም ስራዎችን እየሰሩ ክፉ ስራዎችን እየተዉ እንዲኖሩ ያደርጋሉ።

ይህች አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት ትሰጠናለች፦ እውቀት መማርና ማስተማር የሁሉም ሙስሊም ግዴታ ነው። ሃይማኖትን በጥልቀት መረዳት፣ ሌሎችንም ማስተማርና ማስጠንቀቅ በጣም ውድ ስራ ነው። እኛም ይህንን መልእክት ተረድተን በሃይማኖታችን ጥልቅ እውቀት ለማግኘት መጣር አለብን፤ የተማርነውንም ለቤተሰቦቻችን፣ ለጓደኞቻችንና ለህብረተሰባችን ማስተማር አለብን። በዚህም ሁላችንም ከአላህ ቅጣት ተጠንቅቀን ወደ ገነት የሚያደርሰውን መንገድ እንከተል።