സൂറ അത്-തൗബ — ആയത്ത് 122

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• ലിനഫിറു – പുറപ്പെടുക, യുദ്ധത്തിന് പോകുക
• കാഫ്ഫ – മൊത്തമായി, എല്ലാവരും ചേർന്ന്
• ഫിർഖ – വിഭാഗം, സംഘം
• ത്വാഇഫ – ഒരു സംഘം, കുറച്ച് ആളുകൾ
• ലിയതഫഖ്ഖഹു – മതത്തിൽ അറിവ് നേടാൻ വേണ്ടി
• ലിയുൻദിറു – താക്കീത് ചെയ്യാൻ, മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാൻ
• യഹ്ദറൂൻ – സൂക്ഷിക്കുക, ഭയപ്പെടുക

വ്യാഖ്യാനം:

സത്യവിശ്വാസികൾ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെടുന്നത് ശരിയായ കാര്യമല്ല. അതുപോലെ എല്ലാവരും പിന്നിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്നതും ശരിയല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് അല്ലാഹു പറഞ്ഞത്: ഓരോ വിഭാഗത്തിൽ നിന്നും ഒരു സംഘം ആളുകൾ പുറപ്പെട്ട് യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കട്ടെ, ബാക്കിയുള്ളവർ നബി(സ)യുടെ കൂടെ തങ്ങി നിൽക്കട്ടെ. ഈ പിന്നിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്നവർ നബി(സ)യിൽ നിന്ന് ഖുർആനും മതവിധികളും പഠിച്ച് മതത്തിൽ ആഴത്തിലുള്ള അറിവ് നേടണം. യുദ്ധത്തിന് പോയവർ തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ ഇവർ അവർക്ക് പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുകയും താക്കീത് നൽകുകയും വേണം. അങ്ങനെ അവർ അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയെ ഭയപ്പെട്ട് അവന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കുകയും വിലക്കുകളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുകയും ചെയ്യും.

ഈ ആയത്ത് അവതരിച്ച സാഹചര്യം ഇതാണ്: ത്വബൂക്ക് യുദ്ധത്തിന് ശേഷം നബി(സ) വിവിധ ദിശകളിലേക്ക് സൈനിക സംഘങ്ങളെ അയച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ മുസ്ലിംകൾ എല്ലാവരും യുദ്ധത്തിന് പോകുകയും നബി(സ)യെ ഒറ്റയ്ക്ക് അവശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഈ ആയത്ത് അവതരിച്ചത്. എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് പുറപ്പെടുന്നത് നിരോധിച്ചുകൊണ്ട് ഓരോ വിഭാഗത്തിൽ നിന്നും ഒരു സംഘം മതിയെന്ന് അല്ലാഹു നിർദ്ദേശിച്ചു.

പാഠങ്ങൾ:

1. മതവിജ്ഞാനം നേടുന്നത് സമുദായത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമാണ് (ഫർദ് കിഫായ). ചിലർ അത് നിർവഹിച്ചാൽ മതി, എന്നാൽ ആരും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ എല്ലാവരും കുറ്റക്കാരാകും.
2. ജിഹാദും വിജ്ഞാനവും തമ്മിൽ സന്തുലിതാവസ്ഥ വേണം. ഒന്ന് മാത്രം ചെയ്താൽ പോരാ.
3. പഠിച്ച അറിവ് മറ്റുള്ളവരെ പഠിപ്പിക്കുകയും അവരെ നന്മയിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ഓരോ വിദ്യാർത്ഥിയുടെയും കടമയാണ്.
4. അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയെ ഭയപ്പെട്ട് ജീവിക്കുക എന്നതാണ് വിജ്ഞാനത്തിന്റെ പരമമായ ലക്ഷ്യം. അറിവ് കൊണ്ട് പ്രവർത്തനം മെച്ചപ്പെടണം.
5. നബി(സ)യുടെ കൂടെ തങ്ങി നിൽക്കുകയും അവരിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.