Tövbə surəsi — Ayə 122

Kəlmələrin mənaları:

• Nəfər – çıxmaq, yola düşmək (cihad və ya elm üçün).
• Kaffə – hamısı birlikdə, bütünlüklə.
• Firqə – dəstə, qrup, tayfa.
• Taifə – bir qrup, bir hissə.
• Təfəqqüh – dini dərindən anlamaq, elm öyrənmək.
• İnzar – qorxutmaq, xəbərdar etmək, öyüd-nəsihət vermək.
• Yəhzərun – qorunmaq, çəkinmək, özlərini qorumaq.

Təfsir:

Bu ayə müsəlmanlara mühüm bir dərs verir: iman gətirənlərin hamısının eyni vaxtda döyüşə çıxması düzgün deyildir. Çünki bu, ümmətin zəifləməsinə, Peyğəmbərin (sallallahu aleyhi və səlləm) tək qalmasına və dinin öyrədilməsinin dayanmasına səbəb olardı. Allah-Təala buyurur ki, hər qrupdan bir hissə cihad üçün yola düşsün, digərləri isə Peyğəmbərin (sallallahu aleyhi və səlləm) yanında qalıb dini dərindən öyrənsinlər.

Bu, İslam ümməti üçün əvəzsiz bir təlimdir: elm və cihad, təhsil və əməl bir-birini tamamlamalıdır. Dini öyrənənlər, döyüşə gedənlər geri qayıtdıqda onlara öyrəndiklərini çatdırsınlar ki, bütün cəmiyyət Allahın əmrlərini bilsin, haramdan çəkinsin və Onun əzabından qorunsun. Bu ayə həm də göstərir ki, elm öyrənmək və öyrətmək, təbliğ etmək və nəsihət vermək hər bir müsəlmanın vəzifəsidir – lakin bu, hamıya eyni anda deyil, kifayət qədər bir qrupa vacibdir.

Ey müsəlman! Bu ayədən öyrən ki, dinini öyrənmək və öyrətmək, cəmiyyətini xəbərdar etmək və Allahın əzabından qorumaq üçün çalışmaq nə qədər böyük bir şərəfdir. Hər birimiz öz yerində – istər elm öyrənərək, istər cihad edərək, istərsə də öyrəndiklərini başqalarına çatdıraraq – bu ümmətə faydalı ola bilərik. Allah bizləri dini dərindən anlayan, onu yaşayan və başqalarına çatdıran qullarından etsin.