Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳои муҳим:
- يَحْذَرُ: метарсанд, эҳтиёт мекунанд.
- الْمُنَافِقُونَ: дуруӯён, касоне ки дар зоҳир имон доранд, вале дар ботин кофиранд.
- تُنَزَّلَ: нозил карда шавад.
- سُورَةٌ: порае аз Қуръон.
- تُنَبِّئُهُم: онҳоро хабардор мекунад, ошкор месозад.
- بِمَا فِي قُلُوبِهِم: он чи дар дилҳои онҳост.
- اسْتَهْزِئُوا: масхара кунед, тамасхур кунед.
- مُخْرِجٌ: ошкоркунанда, беруноваранда.
- مَّا تَحْذَرُونَ: он чи шумо аз он метарсед.
- Тафсири оят:
Дуруӯён аз он метарсанд, ки Худованд сурае бар Паёмбар (с) нозил кунад, ки дар он сифатҳои пинҳонии онҳо — куфру дуруӯӣ — ошкор гардад ва мӯъминон аз он чи дар дилҳои онҳост, огоҳ шаванд. Онҳо аз ин фошшавӣ ба тарс меоянд, вале бо вуҷуди ин, аз рӯи кибру ғурур ба оёти Худо ва дини ӯ масхара мекунанд. Худованд ба Паёмбари худ (с) мефармояд: ба онҳо бигӯ: «Масхараи худро идома диҳед ва тамасхур кунед, зеро Худованд ҳатман он чиро, ки шумо аз он метарсед — яъне фош шудани нифоқ ва дуруӯии шумо — ошкор хоҳад кард, хоҳ тавассути нозил кардани сурае дар Қуръон, хоҳ бо хабар додани Паёмбараш аз он чи дар дилҳои шумо пинҳон аст». Ин оят нишон медиҳад, ки ҳеҷ чиз аз илми Худованд пинҳон намемонад ва дуруӯён ҳар қадар кӯшиш кунанд, ки чеҳраи ҳақиқии худро пинҳон доранд, Худованд онро ошкор хоҳад кард.
- Фоидаҳои ин оят:
- Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд аз ҳамаи сирру пинҳониҳо, аз ҷумла он чи дар дилҳост, огоҳ аст ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон намемонад.
- Дуруӯӣ ва нифоқ ҳамеша бо тарсу изтироб ҳамроҳ аст, зеро дуруӯ медонад, ки рӯзе ҳақиқаташ ошкор мешавад.
- Ин оят ба мӯъминон тасаллӣ медиҳад, ки Худованд ҳақро ҳимоя мекунад ва душманони дини Ӯро фош месозад.
- Масхара ва тамасхури дин ҳеҷ гоҳ боиси пирӯзӣ намешавад, балки сабаби зудтар фош шудани масхаракунандагон мегардад.
- Ин оят моро тарбият мекунад, ки дилҳои худро аз нифоқу дуруӯӣ пок созем ва бо ихлоси комил ба Худованд рӯ орем, зеро Ӯ аз ҳар амалу нияти мо огоҳ аст.
- Қуръон китоби ҳидоят ва фошкунандаи ҳақиқатҳост; ҳар касе, ки бо он душманӣ кунад, дар ниҳоят мағлуб мешавад ва ҳақиқаташ ошкор мегардад.
📜 Оят 62-66 — Сураи Ат-Тауба
Тарҷума — Ат-Тауба 64
Сураи Ат-Тауба Оят 64 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мунофиқон метарсанд, ки мабод аз осмон дар бораи онҳо сурае…Сураи Оят 64/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 62–66. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Сураи Ат-Тауба
Қуръони Карим
Monday, September 28, 2026
Don't forget us in your sincere prayers

