سورت توبه — آیت 82

د معنا کلمې:

• فَلْيَضْحَكُوا: نو دی وخاندې (امر په معنا د تهدید).
• قَلِيلًا: لږ، په دنیا کې د لنډ ژوند په اندازه.
• وَلْيَبْكُوا: او دی ژاړي (په آخرت کې).
• كَثِيرًا: ډېر، پرله پسې.
• جَزَاءً: د بدلې په توګه.
• بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ: د هغو عملونو په سبب چې دوى به کول (نفاق او کفر).

تفسیر:

دا آیت د هغو منافقانو په اړه دی چې د غزوه تبوك له جهاد څخه شاته پاتې شول او پر رسول الله ﷺ یې ملنډې ووهلې. الله تعالی ورته وايي: دوى پرې وخاندې، خو دا خندا به ډېره لږ وي — یوازې د دنیا په لنډ ژوند کې. خو په آخرت کې به یې ژړا ډېره او اوږده وي، په داسې حال کې چې د جهنم په اور کې به تل ژاړي. دا د دوى د هغو بدو عملونو بدله ده چې په دنیا کې یې کول — یعنې نفاق، کفر، له جهاده تېښته او د الله پر دین ملنډې وهل. نو د دوى دا لنډه خندا به د تلپاتې ژړا په بدل شي، ځکه چې دوى د الله له رحمته محروم شول.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې په دنیا کې له بدو کارونو خوند اخیستل لنډمهاله دي، خو د هغو سزا په آخرت کې تلپاتې ده.
2. مونږ باید له ریاکارۍ او نفاقه ځان وساتو، ځکه چې نفاق د انسان د تباهۍ سبب ګرځي.
3. دا آیت مونږ ته د صداقت او ایمان ارزښت ښیي — چې یو مومن باید په خپلو خبرو او عملونو کې رښتینی وي، ترڅو د آخرت له عذابه وژغورل شي.
4. په دې پوهېږو چې الله تعالی له هر چا سره عدل کوي — څوک چې ښه عمل کوي، ښه بدله ترلاسه کوي، او څوک چې بد عمل کوي، له بدې سزا سره مخ کېږي.