Аль-Адият сүрөсү — Аят 4

1. Сөздөрдүн мааниси:

• فَأَثَرْنَ: козгоду, көтөрдү, пайда кылды.
• بِهِ: алардын чуркоо орду менен, башкача айтканда, аттардын жүгүргөн жери аркылуу.
• نَقْعًا: чаң, топурак.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Аттар душманга карай ылдам жүгүргөндө, алардын туяктары жерди катуу тепкенинен чаң көтөрүлөт. Бул аят согуш талаасындагы аттардын каардуу чабышын сүрөттөйт: алардын ылдамдыгы жана күчү ошончолук зор болгондуктан, жүгүргөн изи менен коюу чаң булуту пайда болот. Ал чаң абага көтөрүлүп, айлананы каптайт. Бул көрүнүш аттардын милдетин так аткарып, ээлеринин буйругун тез жана чечкиндүү орундатканын көрсөтөт.

1. Алынуучу пайдалар:

• Кудай Таалам өзүнүн жараткан макулуктарынын ичинен ат сыяктуу жандыктардын да кызматын, күч-кубатын эске салып, алардын адам баласына болгон пайдасын байкатат.
• Бул аят аркылуу адам өз милдетин аткарганда ынта-жүрөгү менен, бекем жана чечкиндүү болушу керектигин үйрөнөбүз.
• Кичинекей бир чаңдын көтөрүлүшү да Аллахтын кудурети менен болорун түшүнүп, Жараткандын кудуретине таазим кылабыз.
• Курандын сүрөттөө ыкмасы согуш талаасындагы эрдикти, тартипти жана берилгендикти көз алдыга тартып, ыймандуу адамдын жүрөгүндө Аллах жолундагы кызматка шыктандырат.
• Ар бир нерседе Аллахтын эрки жана хикмети бар экенин түшүнүп, Анын аяттарын окуганда терең ой жүгүртүүгө чакырат.