Adiyat surəsi — Ayə 4

Sözün izahı:

• فَأَثَرْنَ — qaldırdılar, təhrik etdilər, hərəkətə gətirdilər.
• بِهِ — öz qaçışları ilə, getdikləri yerlə.
• نَقْعًا — toz, torpaq dumanı.

Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala Özünün and içdiyi o atların daha bir xüsusiyyətini bizə xəbər verir: onlar sürətlə qaçarkən ayaqlarının zərbələri ilə torpaqdan toz qaldırır, sanki yerin üzərinə bir duman çökdürürlər. Bu, atların həddindən artıq sürətli və güclü qaçışının təsviridir — elə bir qaçış ki, onların ardınca toz buludu ucalır.

Bu təsvirdə dərin mənalar gizlidir. Allah-Təala bu atları və onların qaçışını bizə xatırladaraq buyurur ki, bu heyvanların belə bir sədaqətlə, güclə və sürətlə hərəkət etməsi — onları yaradan Rəbbin qüdrətinin bir nişanəsidir. Atlar öz sahiblərinin əmrinə necə itaət edir, necə can-başla qaçırlarsa, insan da öz Yaradanına belə itaət etməli, Onun yolunda canını və malını fəda etməyə hazır olmalıdır.

Bu ayə həm də bizə xatırladır ki, Allah and içdiyi hər bir şey böyük bir həqiqətə diqqət çəkmək üçündür. Atların toz qaldırması sadəcə bir mənzərə deyil — bu, insanın diqqətini çəkən, onu düşünməyə vadar edən bir işarədir: sən də Allah yolunda belə sürətli, belə güclü, belə səmimi ol. Qoy sənin imanın və əməlin də arxasınca xeyir tozu qaldırsın — elə bir toz ki, ondan sonra gələnlər doğru yolu tapa bilsinlər.

Bu ayə bizə həm də öyrədir ki, kiçik görünən varlıqlar belə Allahın böyüklüyünə şahiddir. Bir atın qaçışı, bir toz buludu — bunların hamısı Uca Rəbbin qüdrətinin və hikmətinin əksidir. Gəlin bu ayələr üzərində düşünək və qəlbimizi Allaha bağlayaraq Onun yolunda səy göstərənlərdən olaq.