سورت عاديات — آیت 4

د معنا کلمو:

• فَأَثَرْنَ: هغه (آسونه) راپورته کړل، پورته کړل.
• بِهِ: په هغه ځای کې چې تیریږي، یا د خپل منډې وهلو په وجه.
• نَقْعًا: دوړه، ګرد.

تفسیر:

په دې آیت کې الله تعالی د جګړې د آسونو بله علامه بیانوي، چې کله دوی په چټکۍ سره منډه وهي، نو د خپلو پښو په وسیله له ځمکې دوړه پورته کوي. دا دوړه د دوی د منډې وهلو او تېز رفتار په وجه راپورته کیږي او پر شا یې پریږدي. دا د دوی د قوت، چټکتیا او جنګ ته د تیارتیا نښه ده. دا منډه یوازې تفریح یا بې مقصده نه ده، بلکې د دښمن پر وړاندې د حملې او جګړې لپاره ده.

فواید:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د قدرت او د هغه د مخلوقاتو د ځانګړتیاوو یادونه کوي، چې آسونه یې داسې قوي او چټک پیدا کړي دي.
• په دې کې د جهاد او د دښمن پر وړاندې د تیارتیا هڅونه ده، چې مسلمانان باید د خپل دین د دفاع لپاره وسایل او وسله تیار کړي.
• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د نعمتونو شکر ادا کولو ته هم رابللي، ځکه چې هغه مونږ ته داسې حیوانات او وسایل راکړي چې په کار یې راځي.
• د دې آیت له لارې مونږ ته دا هم معلومیږي چې د دنیا ژوند لنډ دی او د آخرت په اړه باید فکر وکړو، ځکه چې الله تعالی په دې قسمونو سره د انسان د ناشکرۍ او د دنیا پر مالونو د مینې خبره کوي.