Surat At-Takatsur — Ayat 2

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• حَتَّىٰ (hattā): nganti, tekan.
• زُرْتُمُ (zurtum): saka tembung *zāra* kang tegesé niliki utawa nekani. Ing kéné tegesé wis mlebu lan manggon ing kuburan, yaiku wis mati lan dikubur.
• الْمَقَابِرَ (al-maqābir): kuburan-kuburan, panggonan kanggo ngubur wong mati.

1. Tafsiré ayat:

Allah SWT nerangaké kahanané wong-wong kang padha lali marang akhirat amarga sibuk banget nglumpukaké bandha donya lan ngetung-etung barang darbèké. Kesibukan iku terus lumaku tanpa kendhat, nganti pungkasané wong-wong mau padha mati lan dikubur ing kuburan. Nalika wis mlebu kubur, lagi padha ngerti lan getun, nanging wektu wis ora bisa dibalèkaké manèh. Dadi, ayat iki nuduhaké yèn kesibukan marang donya iku bisa nggawa manungsa lali marang tujuan sejatiné urip, yaiku ngibadah marang Allah lan nyiapaké bekal kanggo akhirat. Wong kang sibuk ngétung-etung nikmat donya tanpa mikir akhirat, bakal kaget nalika pati teka lan ora bisa nggawa apa-apa kajaba amalé.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingaké yèn urip ing donya iku mung sedhéla lan ora langgeng, mula aja nganti kita kesed lan lali marang akhirat.
• Ngelumpukaké bandha donya tanpa wates iku ora ana gunané nalika pati wis teka, amarga kabeh bakal ditinggal.
• Kuburan iku panggonan kang mesthi bakal ditekani saben wong, dadi kudu nyiapaké amal shalih minangka bekal.
• Islam ngajaraké supaya kita padha imbang antara urusan donya lan akhirat, ora mung ngejar donya nganti lali marang Allah.
• Ayat iki nuwuhaké rasa wedi lan eling marang pati, supaya kita tansah tobat lan cedhak marang Allah.
• Wong kang ngerti tujuan uripé bakal rumangsa tentrem lan seneng nglakoni ibadah, amarga ngerti yèn kabèh bakal ana pitungané ing akhirat.