Surja El-Ma'un — Ajet 1

Kuptimet e fjalëve:

• Er-reejte (أَرَأَيْتَ): A e ke parë / a e di ti? Kjo është një pyetje retorike që synon tërheqjen e vëmendjes dhe habitjen.
• El-ledhi (الَّذِي): Ai personi (që përshkruhet më poshtë).
• Jukedhdhibu (يُكَذِّبُ): E mohon, e përgënjeshtron, e konsideron të pavërtetë.
• Bid-din (بِالدِّينِ): Me fenë, me llogarinë dhe shpërblimin në Ditën e Gjykimit (ringjalljen dhe përgjegjësinë për veprat).

Tefsiri i Ajetit:

O i Dërguar! A e ke parë dhe a e di ti gjendjen e atij njeriu që e mohon Ditën e Llogarisë dhe të Shpërblimit? Ky ajet është një pyetje që e habit mendjen dhe e tërheq vëmendjen te një kategori njerëzish, zemrat e të cilëve janë të verbëra ndaj së vërtetës së madhe të ringjalljes dhe takimit me Allahun. Ata nuk besojnë se do të ketë një ditë kur do të llogariten veprat e tyre, qoftë e mira apo e keqja, dhe se do të marrin shpërblimin ose dënimin e merituar. Ky mohim nuk është thjesht një mosbesim teorik, por ai reflektohet në veprat dhe sjelljet e tyre praktike, siç do të vijojë në ajetet në vijim të kësaj sureje. Ata e mohojnë këtë realitet, ndaj i shtyjnë jetimët me ashpërsi dhe nuk nxisin për ushqimin e të varfërve. Pra, pyetja në fillim të ajetit shërben si një paralajmërim dhe një ftesë për të menduar thellë për fatin e atij që e mohon takimin me Zotin e tij.

Përfitimet e Nxjerra nga Ajeti:

1. Rëndësia e Besimit në Ditën e Gjykimit: Besimi në Ditën e Llogarisë është themeli mbi të cilin ndërtohen të gjitha veprat e mira. Ai që e beson këtë ditë, kujdeset për veprat e tij dhe përpiqet t'i bëjë ato sinqerisht për hir të Allahut.
2. Lidhja midis Besimit dhe Sjelljes: Ajeti tregon se mohimi i fesë (në kuptimin e llogarisë) nuk është vetëm një çështje e brendshme, por ai manifestohet në sjellje të këqija ndaj të tjerëve, si shtypja e jetimit dhe neglizhimi i të varfrit. Pra, besimi i vërtetë është ai që e bën njeriun të mirë dhe të dobishëm për shoqërinë.
3. Paralajmërimi i Zemrës: Ky ajet na bën thirrje që të kontrollojmë zemrat tona dhe të sigurohemi se nuk kemi asnjë grimë mohimi ndaj takimit me Allahun, sepse ai mohim është fillimi i çdo të keqeje.
4. Mëshira dhe Drejtësia e Allahut: Fakti që ekziston Dita e Llogarisë është dëshmi e drejtësisë absolute të Allahut, ku çdokush merr atë që meriton. Kjo na mbush me shpresë për shpërblimin e mirë dhe na bën të kemi frikë nga dënimi për veprat e këqija.
5. Përgjegjësia Personale: Ajeti na kujton se çdo njeri është përgjegjës për veprat e tij dhe se nuk mund t'i shpëtojë llogarisë së Allahut. Kjo na nxit që të jemi të vetëdijshëm dhe të kujdesshëm në çdo veprim që bëjmë.