Surja El-Ma'un — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• يَدُعُّ: e shtyn me dhunë dhe ashpërsi, e largon me forcë.
• الْيَتِيمَ: fëmija që i ka vdekur babai dhe ka mbetur pa mbështetje.

Tefsiri i Ajetit:

Pas përmendjes së atij që e mohon Fenë dhe Ditën e Gjykimit, Allahu i Lartësuar e përshkruan atë me disa cilësi të shëmtuara. Njëra prej tyre është se ai e shtyn jetimin me dhunë dhe ashpërsi, duke ia mohuar të drejtën e tij dhe duke e larguar atë nga nevojat e tij. Kjo ndodh për shkak të zemrës së tij të fortë dhe mungesës së mëshirës. Ai nuk kujdeset për jetimin, nuk e ushqen atë, nuk e mbron atë, por përkundrazi e shtyn atë me egërsi dhe e poshtëron. Kjo është sjellja e atij që e mohon Ditën e Shpërblimit dhe nuk e frikësohet nga llogaria e Allahut.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kujdesi për jetimët dhe mbrojtja e të drejtave të tyre është shenjë e besimit të sinqertë dhe e butësisë së zemrës.
2. Islami e ka ndaluar ashpërsinë dhe dhunën ndaj të dobëtëve, veçanërisht ndaj jetimëve, dhe i ka bërë ata një prej kategorive më të mbrojtura në shoqëri.
3. Sjellja e keqe ndaj jetimëve është tregues i qartë i zemrës së fortë dhe i mungesës së frikës nga Allahu, prandaj muslimani duhet të largohet nga kjo sjellje dhe t’i afrohet Allahut duke u kujdesur për ta.
4. Ky ajet na mëson se feja jonë e ndërton shoqërinë mbi bazën e mëshirës, solidaritetit dhe drejtësisë, duke i dhënë secilit të drejtën e tij pa dhunë e pa poshtërim.