Сураи Ар-Рад Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Хоси Ӯст дуову илтиҷои ростин. Онҳо, ки ҷуз Ӯро илтиҷо…

Ар-Рад · 14/43

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ар-Рад

لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ ۖ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشَيْءٍ إِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهِ ۚ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ ۝١٤

🔤 Transliteration

Lahoo da`watul haqq; wallazeena yad`oona min doonihee laa yastajeeboona lahum bishai`in illaa kabaasiti kaffaihi ilal maaa`i liyablugha faahu wa maa huwa bibaalighih; wa maa du`aaa`ul aafireena illaa fee dalaal

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Хоси Ӯст дуову илтиҷои ростин. Онҳо, ки ҷуз Ӯро илтиҷо мекунанд, ҳеҷ посухашон намегӯянд. Монанди касе, ки ду даст ба сӯи об барад то об ба даҳон расонад ва натавонад, ки об ба даҳон расонад. Ва дуъои кофирон ҷуз ба гумроҳӣ нест!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои асосӣ:

دَعْوَةُ الْحَقِّ: даъвати ҳақ, яъне даъвати тавҳид — «Ло илоҳа иллаллоҳ».
يَدْعُونَ مِن دُونِهِ: онҳое, ки ғайри Худоро ба дуо мехонанд, яъне бутҳо ва маъбудҳои дигар.
لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشَيْءٍ: ба дуои онҳо ҳеҷ посухе намедиҳанд ва ҳеҷ чизе ба онҳо намерасонанд.
كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ: монанди касе, ки кафҳои дастонашро ба сӯи об дароз мекунад, то об ба даҳонаш бирасад.
وَمَا هُوَ بِبَالِغِهِ: вале об ҳаргиз ба даҳонаш намерасад.
دُعَاءُ الْكَافِرِينَ: дуои кофирон ба бутҳо.
فِي ضَلَالٍ: дар гумроҳӣ ва беҳуда аст.

Тафсири оят:

Худованди мутаъол танҳо Ӯст, ки даъвати ҳақ — яъне даъвати тавҳид ва «Ло илоҳа иллаллоҳ» — аз они Ӯст. Ҳеҷ кас дар ин даъват шарики Ӯ нест ва танҳо Ӯ сазовори ибодат ва дуост. Аммо он бутҳо ва маъбудҳое, ки мушрикон ба ҷои Худо ба дуо мехонанд, ба ҳеҷ дуое посух намедиҳанд ва ҳеҷ чизе ба онҳо намерасонанд. Мисоли онҳо дар ин ҳолат монанди ташнаест, ки дастонашро аз дур ба сӯи об дароз мекунад, то об ба даҳонаш бирасад ва аз он бинӯшад, вале об ҳаргиз ба даҳонаш намерасад. Ҳамин тавр, дуои кофирон ба бутҳояшон ҳеҷ суде надорад ва танҳо дар гумроҳӣ ва беҳуда аст; зеро он бутҳо на метавонанд барои онҳо фоидае биёранд ва на зарареро аз онҳо дур кунанд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро огоҳ мекунад, ки танҳо Худованд сазовори дуо ва ибодат аст ва ҳеҷ кас дигар наметавонад ба дуои мо посух диҳад.
Дуо ба Худо роҳи наздикӣ ба Ӯ ва воситаи раҳоӣ аз гумроҳӣ аст.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ба ҷои такя ба чизҳои беҷон ва нотавон, дили худро ба Худованди ягона бибандад.
Ислом даъвати ҳақ ва равшан аст; он моро аз торикӣ ба рӯшноӣ ва аз гумроҳӣ ба роҳи рост ҳидоят мекунад.
Ҳар кас ба ғайри Худо дуо кунад, монанди ташнаест, ки об ба даҳонаш намерасад; пас биёед танҳо ба Худо рӯ оварем ва аз Ӯ ҳама чизро талаб кунем.

📜 Оят 12-16 — Сураи Ар-Рад

12هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ

Ӯст, ки барқро гоҳ барои тарсонидан ва гоҳ барои умед бахшидан ба шумо менамоёнад ва абрҳои гаронборро падид меоварад.

13وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَن يَشَاءُ وَهُمْ يُجَادِلُونَ فِي اللَّهِ وَهُوَ شَدِيدُ الْمِحَالِ

Раъд ба ситоиши Ӯ ва фариштагон аз бими Ӯ тасбеҳ мекунанд. Ва оташакҳоро мефиристад ва ҳар киро бихоҳад, ба он осеб мерасонад. Боз ҳам дар бораи Худо баҳсу ҷидол мекунанд. Ва Ӯ ба сахтӣ уқубат мекунад!

14لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ ۖ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشَيْءٍ إِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهِ ۚ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ

15وَلِلَّهِ يَسْجُدُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَظِلَالُهُم بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ ۩

Хоҳу нохоҳ барои Худованд саҷда мекунанд ҳамаи онҳо, ки дар осмонҳову заминанд ва сояҳояшон низ бомдодону шомгоҳон ба саҷда меоянд. (Саҷда).

16قُلْ مَن رَّبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ ۚ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُم مِّن دُونِهِ أَوْلِيَاءَ لَا يَمْلِكُونَ لِأَنفُسِهِمْ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ ۗ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ ۚ قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

Бигӯ: «Кист Парвардигори осмонҳову замин?» Бигӯ: «Оллоҳ». Бигӯ; «Оё ғайри Ӯ худоёне гирифтаед, ки қодир ба суду зиёни худ нестанд? Бигӯ: «Оё нобинову бино баробаранд? Ё торикиву равшанӣ яксонанд? Ё шариконе, ки барои Худо қоил шудаанд, чизҳое офаридаанд, монанди он чӣ Худо офаридааст ва онон дар бораи офариниш ба иштибоҳ афтодаанд?» Бигӯ: «Оллоҳ офаринандаи ҳар чизест ва Ӯ ягонаву қаҳҳор аст!»

← Оят 13 📖 Ар-Рад Оят 15 →

Ар-РадФеҳристи Қуръон

43Оят

MedinanRevelation

14Оят

Тарҷума — Ар-Рад 14

Сураи Ар-Рад Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Хоси Ӯст дуову илтиҷои ростин. Онҳо, ки ҷуз Ӯро илтиҷо…

Сураи Оят 14/43 — Сураи Ар-Рад الرعد (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ар-Рад Гӯш кун, Сураи Ар-Рад Тарҷума, Сураи Ар-Рад mp3, Сураи Ар-Рад pdf. Оят 12–16. Ба Тоҷикӣ: Русский.