نحل سۈرىسى — ئايەت 106

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «كەفەرە»: كاپىر بولدى، ئىماندىن ياندى.
• «ئۇكرىھە»: زورلاندى، مەجبۇرلاندى.
• «مۇتْمەئىنن»: خاتىرجەم، تىنچ، قەلبى ئىمان بىلەن مۇستەھكەم.
• «شەرەھە بىل-كۇفرى سەدرەن»: كۇفرىغا كۆكسىنى ئېچىپ بەردى، يەنى كۇفرىنى خۇشاللىق بىلەن قوبۇل قىلدى.
• «غەزەبۇن مىنەللاھ»: ئاللاھنىڭ غەزىپى.
• «ئەزابۇن ئەزىيم»: ئۇلۇغ ئازاب.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئىماندىن كېيىن كاپىر بولۇش مەسىلىسىنى بايان قىلىدۇ. ئاللاھ تائالا شۇنداق خەۋەر بېرىدۇكى، كىمكى ئىمان كەلتۈرگەندىن كېيىن ئۆز ئىختىيارى بىلەن كۇفرى سۆزىنى ئېيتىپ، دىلى كۇفرىغا خاتىرجەم بولسا، ئۇنداق كىشىلەرگە ئاللاھنىڭ غەزىپى بولىدۇ ۋە ئۇلارغا ئۇلۇغ ئازاب بار. ئەمما بىرەر كىشى زوراۋانلىق ئاستىدا، ھاياتىغا خەۋپ يېتىشىدىن قورقۇپ، تىلى بىلەن كۇفرى سۆزىنى ئېيتىشقا مەجبۇر بولسا، ئەمما قەلبى ئىمان بىلەن خاتىرجەم، ئىمانىدا مۇستەھكەم تۇرسا، ئۇنداق كىشىگە گۇناھ يوق. چۈنكى ئۇنىڭ كۆڭلى ئىماندىن ئايرىلمىغان، پەقەت تىلى زورلۇق ئاستىدا كۇفرى سۆزىنى ئېيتقان، خالاس.

ئەمما كىمكى كۇفرىنى كۆڭلى خۇشاللىق بىلەن قوبۇل قىلىپ، ئۇنى ئىماندىن ئارتۇق كۆرۈپ، ئۆز ئىختىيارى بىلەن كاپىر بولسا، ئۇنداق كىشى ھەقىقىي مۇرتەد بولۇپ، ئۇلارغا ئاللاھنىڭ قاتتىق غەزىپى ۋە ئۇلۇغ ئازابى بار. بۇ ئازاب ئۇلارنىڭ دۇنيانى ۋە ئۇنىڭ بېزەكلىرىنى ئاخىرەتتىن ۋە ئۇنىڭ ساۋابىدىن ئارتۇق كۆرگەنلىكى، ھەقىقەتنى رەت قىلغانلىقى ئۈچۈندۇر. ئاللاھ كاپىرلارنى ھىدايەت قىلمايدۇ، ئۇلارنى ھەقىقەت ۋە توغرا يولغا مۇۋەپپەق قىلمايدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئىمان قەلبنىڭ ئىشىدۇر، تىلنىڭلا ئەمەس. ئاللاھ تائالا بەندىلەرنىڭ قەلبىنى بىلگۈچىدۇر. زورلۇق ئاستىدا تىل بىلەن ئېيتىلغان كۇفرى سۆزى ئىمانغا زىيان يەتكۈزمەيدۇ، ئەگەر قەلب ئىمان بىلەن خاتىرجەم بولسا. ئەمما كۇفرىنى كۆڭلى خۇشاللىق بىلەن قوبۇل قىلىش ۋە ئۇنى ئىختىيارىي تاللاش ئىنساننى ھەقىقىي زىيانغا ئۇچرىتىدۇ. شۇڭا ھەر بىر مۇئمىن قەلبىنى ئىمان بىلەن مۇستەھكەم قىلىشى، ئاللاھنىڭ ھىدايىتىگە ئېرىشىش ئۈچۈن تىرىشىشى كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى ئىماندىن ئايرىماسۇن، قەلبىمىزنى ھەقىقەت ۋە توغرا يولدا مۇستەھكەم قىلسۇن.