سوره نحل آيت 106 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : جنھن کي (ايمان کان ڦرڻ جو) زور ڪيو وڃي (اُھو…

نحل · 106/128

ترجمو لکڻ — سوره نحل

مَن كَفَرَ بِاللَّهِ مِن بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ وَلَٰكِن مَّن شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللَّهِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ۝١٠٦

🔤 Transliteration

man kafara billaahi mim ba`di eemaanihee illaa man ukriha wa qalbuhoo mutmma`innum bil eemaani wa laakim man sharaha bilkufri sadran fa`alaihim ghadabum minal laahi wa lahum `azaabun `azeem

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

جنھن کي (ايمان کان ڦرڻ جو) زور ڪيو وڃي (اُھو زبان سان ڪي چوي) ۽ سندس دل ايمان سان آراميل ھجي اُن کانسواءِ جيڪو پنھنجي ايمان آڻڻ کانپوءِ الله جو انڪار ڪري بلڪ ڪُفر سان سينو ويڪرو ڪري (يعني راضي ٿئي) اھڙن تي الله جو ڏمر آھي، ۽ انھن تي وڏو عذاب آھي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) لفظن جي معنيٰ:

مَن كَفَرَ: جنهن الله جو انڪار ڪيو.
إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ: سواءِ انهيءَ جي جيڪو زبردستي مجبور ڪيو ويو.
وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ: ۽ سندس دل ايمان تي مطمئن هجي.
شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا: جنهن ڪفر لاءِ پنهنجو سينو کولي ڇڏيو، يعني دل سان ڪفر قبول ڪيو.
غَضَبٌ مِّنَ اللَّهِ: الله جو ڏمر.
عَذَابٌ عَظِيمٌ: وڏو عذاب.

2) تفسير:

هي آيت انهن ماڻهن بابت آهي جيڪي ايمان آڻڻ کان پوءِ الله جو انڪار ڪن ٿا. اهڙن ماڻهن تي الله جو ڏمر ۽ وڏو عذاب آهي. پر انهيءَ حڪم مان اهو شخص مستثنيٰ آهي جيڪو زبردستي ۽ مجبوريءَ سبب ڪفر جو لفظ زبان تي آڻي ڇڏي، پر سندس دل ايمان تي مضبوط ۽ مطمئن هجي، ته اهڙي شخص تي ڪو الزام ناهي ۽ نه ڪو گناهه. البت جيڪو شخص پنهنجي مرضيءَ ۽ رضامنديءَ سان ڪفر اختيار ڪري، دل کولي ان کي قبول ڪري ۽ ايمان کي ڇڏي ڏئي، ته اهڙن ماڻهن تي الله جو سخت ڏمر آهي ۽ انهن لاءِ وڏو عذاب تيار آهي. اهي ماڻهو دنيا جي زينت ۽ عارضي فائدن کي آخرت تي ترجيح ڏين ٿا، ۽ الله اهڙن انڪار ڪندڙن کي سڌي رستي جي توفيق نٿو ڏئي.

3) فائدا ۽ سبق:

الله تعاليٰ پنهنجي ٻانهن تي رحم ڪندڙ آهي، جو مجبوريءَ ۽ زبردستيءَ جي حالت ۾ زبان سان ڪفر جو لفظ چوڻ تي به مؤاخذي نٿو ڪري، جيستائين دل ايمان تي قائم هجي. اهو اسلام جي سهولت ۽ رحمت جو ثبوت آهي.
ايمان جي حقيقت دل سان تعلق رکي ٿي، صرف زبان جي اقرار کان وڌيڪ اهم دل جو يقين آهي.
جيڪو شخص پنهنجي مرضيءَ سان ڪفر اختيار ڪري ٿو ۽ ايمان کي ڇڏي ٿو، ان لاءِ الله جو ڏمر ۽ وڏو عذاب آهي. اهو ان ڳالهه جي نشاندهي آهي ته ايمان ڪيتري قدر قيمتي ۽ محترم نعمت آهي.
دنيا جي عارضي فائدن ۽ زينت لاءِ آخرت ۽ ايمان کي ڇڏڻ تمام وڏي خساري آهي.
الله تعاليٰ انهن ماڻهن کي سڌي رستي جي توفيق نٿو ڏئي جيڪي دل سان ڪفر کي قبول ڪن ٿا، اهو انهن جي بداعماليءَ جو نتيجو آهي.
هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته ايمان تي ثابت قدم رهڻ، دل جي مضبوطي ۽ الله تي ڀروسو ڪرڻ گهرجي، ۽ ڪنهن به حالت ۾ ايمان کان منهن نه موڙڻ گهرجي.

📜 آيت 104-108 — سوره نحل

104إِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ لَا يَهْدِيهِمُ اللَّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

بيشڪ جيڪي الله جي آيتن کي نه مڃيندا آھن تن کي الله سڌو رستو نه ڏيکاريندو آھي ۽ اُنھن لاءِ ڏکوئيندڙ عذاب آھي.

105إِنَّمَا يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْكَاذِبُونَ

ڪوڙو ٺاھ انھن کان سواءِ ڪونه ٺاھيندو آھي جيڪي الله جي آيتن کي نه مڃيندا آھن، ۽ اُھي (پاڻ) ڪُوڙا آھن.

106مَن كَفَرَ بِاللَّهِ مِن بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ وَلَٰكِن مَّن شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللَّهِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

107ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الْآخِرَةِ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ

اھو ھن ڪري آھي جو انھن دنيا جي حياتيءَ کي آخرت کان زيادہ پسند ڪيو آھي ۽ (انھيءَ ڪري) ته الله ڪافرن جي قوم کي ھدايت نه ڪندو آھي.

108أُولَٰئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ

اِھي اُھي آھن جو سندين دلين ۽ سندن ڪَنن ۽ سندن اکين تي الله مُھر ھنئي، ۽ اُھي بي خبر آھن.

→ آيت 105 📖 نحل آيت 107 ←

نحلقرآن فهرست

128آيت

MeccanRevelation

106آيت

ترجمو — نحل 106

سوره نحل آيت 106 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : جنھن کي (ايمان کان ڦرڻ جو) زور ڪيو وڃي (اُھو…

سوره آيت 106/128 — سوره نحل النحل (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره نحل ٻڌو, سوره نحل ترجمو, سوره نحل mp3, سوره نحل pdf. آيت 104–108. سنڌيءَ ۾: اردو.