سوره کهف — آیه 9

معانی کلمات:

• کهف: غار و شکاف بزرگ در کوه.
• رقیم: لوح و سنگ نوشتهای که نامهای اصحاب کهف و سرگذشت آنان بر آن نوشته شده بود.
• آیات: نشانهها و معجزات الهی.
• عجب: امر شگفتانگیز و شگفتزدهکننده.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! آیا گمان کردهای که داستان اصحاب کهف و آن لوح نوشتهشده (که نامهایشان بر آن ثبت بود) از نشانههای شگفتانگیز ماست؟ نه، چنین نیست! این داستان هرچند شگفتانگیز است، اما در مقایسه با آفرینش آسمانها و زمین و شگفتیهای بیشمار خلقت، امری عادی و کوچک به شمار میرود. خداوند با این استفهام انکاری، توجه ما را به عظمت قدرت خود جلب میکند و میفرماید: اگر از داستان این جوانان مؤمن که سالها در غار خوابیدند و سپس بیدار شدند، شگفتزده میشوید، بدانید که آفرینش جهان هستی با این همه عظمت و نظم، بسی شگفتانگیزتر از این داستان است. همچنین این آیه به کسانی که با تعجب و انکار درباره اصحاب کهف سؤال میکردند، پاسخ میگوید که نباید از این ماجرا شگفتزده شوند، چرا که در آفرینش الهی چیزهای عجیبتری وجود دارد که هر خردمندی را به تحیر وا میدارد.

فواید و درسهای آیه:

• عظمت قدرت الهی: این آیه به ما میآموزد که نباید تنها به یک معجزه یا نشانه خاص خیره شویم، بلکه باید به کل آفرینش بنگریم و در آن تفکر کنیم؛ چرا که هر ذرهای از جهان هستی، نشانهای از قدرت بیکران خداوند است.
• تقویت ایمان: وقتی به عظمت آفرینش آسمانها و زمین پی ببریم، ایمانمان به خداوند قویتر میشود و میدانیم که او بر هر کاری تواناست؛ پس هیچ امری برای او دشوار نیست.
• نگاه درست به معجزات: معجزات پیامبران و داستانهای شگفتانگیز قرآن، برای هدایت و عبرت انسانهاست، نه برای سرگرمی و تعجب بیهوده. باید از این داستانها درس بگیریم و ایمان خود را تقویت کنیم.
• آرامش دل: دانستن اینکه خداوند بر همه چیز تواناست و هیچ چیز برای او غیرممکن نیست، به مؤمن آرامش میبخشد و او را در برابر سختیها و مشکلات استوار میسازد.