Аль-Кахф сүресі — Аят 86

1. Сөздердің мағынасы:

• مَغْرِبَ الشَّمْسِ — күн бататын жер, яғни жердің батыс шеті.
• عَيْنٍ حَمِئَةٍ — лайлы, қара балшықты ыстық бұлақ.
• حُسْنًا — жақсылық, кешірім, мейірімділік.

1. Аяттың тәпсірі:

Зүлқарнайын жер бетін аралап жүріп, ақыры күн бататын жаққа жетті. Ол сол жерде күннің көз алдында лайлы, қара балшықты ыстық бұлаққа батып бара жатқандай көрінгеніне куә болды. Бұл — адам көзіне солай көрінетін құбылыс, шын мәнінде күн сол бұлаққа батпайды. Ол сол бұлақтың қасынан бір қауымды — иман келтірмеген елді кездестірді. Сонда Аллаһ оған: «Уа, Зүлқарнайын! Енді сен оларды жазалайсың ба, әлде оларға жақсылық жасайсың ба?» — деп таңдау берді. Яғни егер олар Аллаһты бір деп танымаса, оларды өлтіру немесе басқа жазаға тарту — бір жол, ал оларға кешірім жасап, иманға шақырып, жақсылық көрсету — екінші жол. Бұл хабар Зүлқарнайынға илһам арқылы жеткізілді, өйткені дұрыс пікір бойынша ол пайғамбар болмаған.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһ Тағала әділ билеушіге билік пен жауапкершілікті бірге береді: билік тек жазалау үшін емес, жақсылық пен тура жолға шақыру үшін де қызмет етуі керек.
• Ислам діні адамдарды иманға шақыруда мейірімділік пен кешірімділікті ұсынады — қаталдықтан бұрын жақсылық жасау жолы бар.
• Әлемдегі табиғат құбылыстары — Аллаһтың құдіретінің белгісі; күннің батуы сияқты көріністер адамды ойландырып, Жаратушының шексіз күшін тануға жетелейді.
• Әрбір адам өз қолындағы мүмкіндікті жақсылыққа пайдалануға тиіс, себебі Аллаһ әркімге таңдау еркіндігін берген.
• Қиын жағдайда да кешірім мен жақсылық жасау — иманның көркемдігі мен жүректің кеңдігін көрсетеді.