සූරා අල්-කහ්ෆ් — ආයාත් 86

වදන්වල අර්ථ:

• මග්රිබ් අශ්-ශම්ස්: හිරු බැසෙන ස්ථානය (බටහිර දෙස)
• අයින් හමිආ: කළු මඩ සහිත (හෝ මඩ සහිත) උල්පතක්/දිය දහරක්
• කව්මන්: ජනතාවක්
• තුඅද්දිබ: දඬුවම් කිරීම
• තත්තඛිද ෆීහිම් හුස්නන්: ඔවුන් කෙරෙහි යහපත් ක්රියාමාර්ගයක් ගැනීම (කරුණාව දැක්වීම)

අර්ථ විවරණය:

ධුල්-කර්නයින් නම් ධර්මිෂ්ඨ රජු තම ගමනේදී බටහිර දෙසට ගමන් කරමින් හිරු බැසෙන තැනට ළඟා විය. එහිදී ඔහුට පෙනුණේ හිරු කළු මඩ සහිත උල්පතක (මුහුදු තීරයක) ගිලී යන බවකි. මෙය ඇසට පෙනෙන ආකාරයයි; ඇත්ත වශයෙන්ම හිරු අහසේ සිට ගමන් කරන ස්වර්ගීය වස්තුවක් බව දන්නා කරුණකි. එහෙත් එම ස්ථානයේදී එය එලෙස දිස්වීම ස්වභාවික සිදුවීමකි.

එම ස්ථානයේදී ඔහු අල්ලාහ් නොඅදහන ජනතාවක් සොයා ගත්තේය. එවිට අල්ලාහ් ඔහුට තේරීමක් ලබා දුන්නේය: එක්කෝ ඔවුන් තවදුරටත් අදහා නොගන්නේ නම් ඔවුන්ට දඬුවම් කිරීම (මරණ දඬුවම හෝ වෙනත් දඬුවම්), නැතහොත් ඔවුන් කෙරෙහි යහපත් ලෙස කටයුතු කිරීම - එනම් ඔවුන්ට යහමඟ පෙන්වා ඔවුන්ව ඇදහිල්ලට කැඳවීමයි. මෙය ධුල්-කර්නයින්ට අල්ලාහ්ගේ ආනුභාවයෙන් (ඉල්හාම්) ලැබුණු මඟ පෙන්වීමකි; ඔහු නබිවරයෙකු නොවූ බව ප්රකට මතයයි.

ධුල්-කර්නයින් ඥානවන්ත ලෙස කටයුතු කළේය - ඔහු අල්ලාහ්ගේ අවසරය අනුව නුවණින් තීරණය කළේය.

පාඩම්:

1. බලය සහ අධිකාරිය ලැබුණු විට යුක්තිය සහ කරුණාව අතර සමබරතාවයක් පැවැත්වීම අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීමයි.
2. අල්ලාහ් තම ධර්මිෂ්ඨ ගැතියන්ට තීරණ ගැනීමේදී නුවණ සහ විවේකය ලබා දෙයි.
3. අදහා නොගන්නන් සමඟ කටයුතු කිරීමේදී පළමුව යහපත් මාර්ගය උත්සාහ කළ යුතුය; දඬුවම අවසාන විකල්පයයි.
4. මෙලොව දේවල් පිළිබඳ මිනිස් දෘෂ්ටිය සීමිතය; අල්ලාහ්ගේ දැනුම සර්වපරාශීයයි.
5. යහපත් පාලකයෙකු තම යටතේ සිටින අයගේ යහපත උදෙසා ක්රියා කරයි - ඔවුන්ගේ භෞතික හා ආධ්යාත්මික යහපත උදෙසා.