Məryəm surəsi — Ayə 43

Atacan! İbrahimin oğlu İsmailə (əleyhissalam) verdiyi bu nəsihət, Allahın izni ilə ona çatmış olan ilahi elmin nuru ilə işıqlanmışdır. O, atasına müraciətlə deyir: "Ey mənim əziz atam! Həqiqətən, mənə sənə gəlməyən bir elm gəldi. Bu, Allahın vəhyi və peyğəmbərlik nurudur. Sən hələ bu həqiqəti dərk etməmisən. Gəl, mənim ardımca gəl ki, səni doğru və düz yola, heç bir əyriliyi olmayan, səadətə aparan yola yönəldim."

Bu müraciət, övladın ata qarşı olan hörmət və ehtiramını, eyni zamanda haqqı təbliğ etmək vəzifəsini necə gözəl birləşdirdiyini göstərir. İbrahim (əleyhissalam) atasını təkzib etmir, ona qarşı nifrət bəsləmir; əksinə, ona qarşı mərhəmət və şəfqətlə yanaşır, onu xilas etmək üçün əlindən gələni edir. Bu, bizim üçün gözəl bir nümunədir: haqqı təbliğ edərkən ən yaxınlarımıza belə, mülayim və nəsihət dolu dillə müraciət etməliyik.

Ey Allahın bəndələri! Bu ayədən öyrənirik ki, elm və hikmət Allahın bir lütfüdür və O, istədiyi bəndəsinə verir. Bu elmə nail olan kəs, onu yalnız özü üçün saxlamamalı, ailəsinə, qohumlarına və bütün insanlara çatdırmağa çalışmalıdır. İbrahimin (əleyhissalam) bu gözəl davranışı, bizə göstərir ki, haqqa dəvət edərkən ən yaxınlarımızdan başlamaq və onlara qarşı sonsuz mərhəmət və şəfqət göstərmək lazımdır. Çünki hidayət, Allahın qəlbində iradə etdiyi kimsəyə nəsib olar. Gəlin, bu nümunədən ibrət götürək və öz ailələrimizə, yaxınlarımıza qarşı bu gözəl əxlaqla yanaşaq ki, Allah bizə də doğru yolu göstərsin və bizi əbədi səadətə qovuşdursun. Amin!