سورت بقره — آیت 182

د لاندې آيت تفسير دی:

د کلمو معناګانې:

• «خاف»: دلته معنا یې «پوه شو» یا «علم حاصل کړ» ده.
• «جَنَفًا»: له حق څخه انحراف، تېری او ظلم ته ویل کېږي، اصل معنا یې «میل» ده.
• «إثمًا»: په قصدي توګه ظلم او ګناه.
• «فأصلح بينهم»: د وصیت د خاوند او د وصیت د مستحقینو ترمنځ سوله او اصلاح.

د آیت تفسیر:

هر څوک چې پوه شي چې وصیت کوونکی په خپل وصیت کې له حق څخه اوښتی دی — که په ناپوهۍ سره وي او که په قصدي ډول ظلم وي — نو که هغه د وصیت په وخت کې وصیت کوونکي ته نصیحت وکړي چې عدل او انصاف غوره کړي، او که دا ممکن نه وي، نو د وصیت د مستحقینو ترمنځ داسې اصلاح وکړي چې وصیت د شریعت له احکامو سره سمون وخوري، نو پر هغه باندې هېڅ ګناه نشته. بلکه هغه ته ثواب او اجر ورکول کېږي، ځکه چې د مسلمانانو ترمنځ د پخلا کولو او د حق د بیا رغولو هڅه یې کړې ده.

دا اصلاح کېدای شي د وصیت په وخت کې وي — چې وصیت کوونکی ته په نرمۍ او حکمت سره وویل شي چې وصیت یې له عدل څخه اوښتی — او کېدای شي د وصیت کوونکي له مړینې وروسته وي، چې د وارثانو او د وصیت د مستحقینو ترمنځ سوله رامنځته کړي او وصیت بیرته حق او عدل ته راوګرځوي.

الله تعالی په دې آیت کې د اصلاح کوونکي لپاره ډاډ ورکړی دی چې هغه به وبخښي او رحم به پرې وکړي. دا د الله تعالی له لوري لوی زېری او خوشخبري ده، چې هغه بندګان چې د خلکو ترمنځ د پخلا کولو او د حق د بیا رغولو هڅه کوي، د الله له رحمت او بخښنې څخه برخمن کېږي.

دعوتي اړخ:

دا آیت مونږ ته د اسلام د دین د لوړ اخلاقو ښودنه کوي، چې د عدل او انصاف د رامنځته کولو لپاره هڅه کول څومره لوړ مقام لري. مسلمان باید تل د نورو ترمنځ د سولې او پخلا کولو هڅه وکړي، او کله چې ویني چې یو څوک په وصیت یا بل چار کې له حق څخه اوځي، نو باید په حکمت او نرمۍ سره یې اصلاح ته هڅه وکړي. دا کار نه یوازې ګناه نه لري، بلکې د الله تعالی د رحمت او بخښنې سبب ګرځي. الله تعالی د خپلو بندګانو سره ډېر مهربان او بخښونکی دی، او هغه چا ته چې د حق د بیا رغولو هڅه کوي، خامخا به اجر او ثواب ورکړي.