ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 182

የቃላት ማብራሪያ፦

• خَافَ፦ እዚህ ላይ ማለት «ዐወቀ» (አወቀ) ማለት ነው፤ ማለትም አንድ ሰው በኑዛዜው ላይ ቅንነት የጎደለው ድርጊት መፈጸሙን ማወቅ ማለት ነው።
• مُّوصٍ፦ ኑዛዜ የሚሰጥ ሰው (የሚናዘዝ)።
• جَنَفًا፦ ከቀኝ መንገድ መዘንበል፣ ከእውነት መላሸት። መሰረቱ «መዘንበል» ማለት ነው።
• إِثْمًا፦ ኃጢአት፣ መግፋት፣ ሆን ተብሎ የሚፈጸም በደል።
• فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ፦ በኑዛዜ ተጠቃሚዎች መካከል ማስታረቅ፣ ጉዳዩን ወደ ትክክለኛው መንገድ መመለስ።
• فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ፦ በእርሱ ላይ ኃጢአት የለበትም።
• غَفُورٌ፦ በጣም መሓሪ።
• رَّحِيمٌ፦ እጅግ አዛኝ።

የአንቀጹ ትርጉምና ትምህርቱ፦

አላህ ሁሉን የሚያውቅና ሁሉንም የሚቆጣጠር ጌታ ነው። በዚህች አንቀጽ ውስጥ ስለ ኑዛዜ (ወሲያ) ጉዳይ የሚናገር ሲሆን፣ አንድ ሰው ኑዛዜ ሲሰጥ በኑዛዜው ውስጥ ከእውነት መዘንበል ወይም ሆን ተብሎ ኃጢአትን መፈጸም ካየ፣ ወይም ከሞተ በኋላ የኑዛዜው ተጠቃሚዎች ተጣልተው ካየ፣ በመካከላቸው ማስታረቅና ጉዳዩን ወደ ትክክለኛው የሸሪዓ መንገድ መመለስ አለበት። ይህን የሚያደርግ ሰው በእርሱ ላይ ኃጢአት የለበትም፤ ከዚያ ይልቅ በማስታረቁ ምክንያት ምንዳ ይኖረዋል።

ይህ ትምህርት ለሁላችንም ታላቅ መልእክት ይዞልናል፦ እርቅና ማስታረቅ በእስልምና ውስጥ በጣም የተከበረ ተግባር ነው። አንድ ሰው በሌሎች መካከል ያለውን ጠብ ሲያስወግድ፣ የተጎዳውን ሰው መብት ሲመልስ፣ እና ፍትሕን ሲያሰፍን በአላህ ዘንድ የሚወደድ ሰው ይሆናል። አላህ መሓሪና አዛኝ ነው፤ ለሚሰሩት መልካም ሥራ ሁሉ ምንዳን ይሰጣል። እንግዲህ እኛም በመካከላችን ያለውን አለመግባባት በማስታረቅ፣ በመተሳሰብና በመተማመን እንኑር። ይህ የእስልምና ውበት ነው፤ ልቦችን የሚያገናኝ፣ ማኅበረሰብን የሚያስተሳስር እና የአላህን ይቅርታና ምሕረት የሚያመጣ ነው። እነሆ፣ በዚህች አንቀጽ ውስጥ አላህ ራሱን «መሓሪ» እና «አዛኝ» ብሎ ገልጿል፤ ይህም ለሚስተካከሉና መልካም ለሚሠሩ ሁሉ ተስፋ የሚሰጥ ታላቅ ቃል ኪዳን ነው።