Surja El-Bekare — Ajet 182

Kuptimi i fjalëve:

• خَافَ – këtu do të thotë: e di, e kupton.
• جَنَفًا – devijim nga e vërteta, anësi, largim nga drejtësia.
• إِثْمًا – mëkat, padrejtësi e qëllimshme në testament.
• فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ – ndërmjetëson dhe rregullon marrëdhëniet ndërmjet palëve të përfshira në testament.

Tefsiri i ajetit:

Kushdo që vëren se personi që lë testamentin ka devijuar nga e drejta – qoftë gabimisht, qoftë me qëllim – dhe ai përpiqet ta këshillojë atë në momentin e testamentit për atë që është më e drejtë, e nëse nuk ia arrin këtë, atëherë ndërmjetëson ndërmjet trashëgimtarëve dhe i rregullon gjërat duke e kthyer testamentin në përputhje me ligjin hyjnor, duke hequr padrejtësinë dhe duke vendosur drejtësinë – atëherë ai nuk ka mëkat për këtë veprim. Përkundrazi, ai është i shpërblyer nga Allahu për këtë ndërmjetësim të mirë. Allahu i Lartësuar është Falës i madh për robërit e Tij dhe Mëshirues ndaj tyre, sepse Ai ua ka lehtësuar rrugën e korrigjimit dhe i pranon veprat e mira të atyre që synojnë të mirën.

Përfitimet nga ajeti:

1. Islami është fe e drejtësisë dhe e ekuilibrit – ai nuk e lë padrejtësinë pa e korrigjuar, edhe nëse kjo ndodh pas vdekjes së personit.
2. Nxitja për të ndërmjetësuar në të mirë dhe për të zgjidhur mosmarrëveshjet ndërmjet njerëzve është vepër e lartë që e afron robin te Allahu.
3. Mëshira e Allahut është e gjerë – Ai ia fal robrit atë që bën gabim pa dashje dhe e shpërblen atë që përpiqet për të mirën.
4. Përgjegjësia kolektive në shoqërinë islame: nuk mjafton të mos bësh padrejtësi, por duhet edhe të përpiqesh ta pengosh atë kur e sheh.
5. Kujdesi ndaj testamentit dhe të drejtave të trashëgimtarëve është pjesë e devotshmërisë, sepse Allahu i ka caktuar kufijtë dhe nuk duhet tejkaluar asnjëri prej tyre.