Сураи Аль-Бакара — Оят 191

1. Маънои калимаҳои душвор:

• ثَقِفْتُمُوهُمْ: ёфтед онҳоро ва бар онҳо дастрасӣ пайдо кардед.
• الْفِتْنَةُ: ширку куфр ва боздоштани мардум аз роҳи Худо.
• الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ: Масҷидулҳаром дар Макка.

1. Тафсири оят:

Худованди мутаъол ба мӯъминон фармон медиҳад, ки бо он мушриконе, ки бо шумо меҷанганд, дар ҳар ҷое ки онҳоро ёфтед ва бар онҳо дастрасӣ пайдо кардед, биҷангед. Ва онҳоро аз он ҷое, ки шуморо берун карданд — яъне аз Макка — берун кунед. Зеро фитна, яъне ширку куфр ва боздоштани мардум аз роҳи имон, аз қатл сахттар ва бузургтар аст. Сипас Худо мефармояд, ки дар назди Масҷидулҳаром ҷангро оғоз накунед, то он даме ки онҳо худашон дар он ҷо бо шумо ҷангро оғоз кунанд, чунки ин эҳтиром ба ҳурмати он аст. Пас агар онҳо дар Масҷидулҳаром бо шумо ҷангро оғоз кунанд, шумо низ онҳоро дар он ҷо бикушед. Ин гуна ҷазо ва муҷозот — яъне куштани онҳо ҳангоми таҷовуз дар Масҷидулҳаром — ҷазои кофирон аст.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят нишон медиҳад, ки фитна ва гумроҳ кардани мардум аз роҳи ҳақ аз ҷанг ва қатл бадтар аст, бинобар ин мусулмонон бояд ҳамеша аз фитна дурӣ ҷӯянд ва ба ҳақиқати ислом часпида бошанд.
• Эҳтиром ба ҷойҳои муқаддас, бахусус Масҷидулҳаром, дар ислом аҳамияти бузург дорад ва мусулмонон бояд ҳурмати онҳоро нигаҳ доранд.
• Ин оят ба мусулмонон таълим медиҳад, ки дар муқобили душман бояд одилона ва бо адлу инсоф рафтор кунанд ва ҷангро оғоз накунанд, магар он ки душман аввал оғоз кунад.
• Ин оят мусулмононро ба сабр ва таҳаммул даъват мекунад ва нишон медиҳад, ки ислом дини сулҳу осоиш аст ва ҷанг танҳо барои дифоъ ва рафъи фитна аст.
• Ин оят боиси тақвияти имон ва боварии мусулмонон ба адлу ҳикмати Худованд мегардад, зеро Худо ҳамеша ба бандагони худ роҳи дурустро нишон медиҳад ва онҳоро аз зулму ситам нигаҳ медорад.