Surja El-Bekare — Ajet 191

Kuptimi i fjalëve:

• ثَقِفْتُمُوهُمْ: kudo që t'i gjeni dhe t'i takoni.
• الْفِتْنَةُ: këtu nënkuptohet mosbesimi (kufri), idhujtaria dhe pengimi i njerëzve nga rruga e Allahut.
• أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ: më e rëndë dhe më e madhe se vrasja.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i urdhëron besimtarët që t'i luftojnë idhujtarët kudo që t'i takojnë dhe t'i dëbojnë ata nga vendi prej nga i dëbuan muslimanët, e ai është qyteti i Mekës. Kjo sepse idhujtarët i dëbuan muslimanët nga shtëpitë e tyre dhe nga vendi i tyre i shenjtë pa kurrfarë të drejte.

Më pas, Allahu sqaron se fitneja – e cila është mosbesimi, idhujtaria dhe pengimi i njerëzve nga rruga e Allahut – është më e rëndë dhe më e madhe se vrasja. Kjo do të thotë se dëmi që u shkaktohet muslimanëve nga mosbesimi dhe shtypja është më i madh se dëmi i vrasjes, prandaj lejohet lufta kundër tyre për ta ndaluar këtë të keqe.

Pastaj, Allahu i ndalon besimtarët që të fillojnë luftën pranë Xhamisë së Shenjtë (Mesxhidil-Haramit), duke e respektuar shenjtërinë e saj, derisa idhujtarët t'i fillojnë ata me luftë brenda saj. Nëse idhujtarët i fillojnë muslimanët me luftë brenda Xhamisë së Shenjtë, atëherë muslimanët kanë të drejtë t'i luftojnë dhe t'i vrasin ata aty. Ky është shpërblimi i drejtë për jobesimtarët që shkelin shenjtërinë e vendit të shenjtë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Islami është fe e drejtësisë dhe e ekuilibrit – ai i lejon muslimanët të mbrohen dhe t'i kundërpërgjigjen agresionit, por nuk i lejon ata të fillojnë luftën pa arsye.
2. Mbrojtja e fesë dhe liria e besimit është më e rëndësishme se çdo gjë tjetër, madje edhe më e rëndë se vetë jeta.
3. Islami i mëson muslimanët respektin ndaj vendeve të shenjta dhe nuk lejon shkeljen e tyre, por nëse armiku i shkel ato, atëherë lejohet mbrojtja.
4. Ndëshkimi i atyre që shkelin të drejtat e të tjerëve dhe shtypin njerëzit është i drejtë dhe i pashmangshëm – kjo është një prej urtësive të Allahut në ruajtjen e drejtësisë në tokë.
5. Ky ajet tregon se Islami nuk është fe e dhunës, por fe e mëshirës dhe e drejtësisë, e cila lejon luftën vetëm për të mbrojtur fenë, nderin dhe të drejtat e njeriut.