Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳои муҳим:
- Қотилу (قاتلوا): биҷангед, мубориза баред.
- Фӣ сабилиллоҳ (في سبيل الله): дар роҳи Худо, яъне барои ризои Худо ва баланд бардоштани калимаи Ӯ.
- Таътаду (تعتدوا): аз ҳад зиёд нагузаред, таҷовуз накунед.
- Муътадӣн (المعتدين): таҷовузкунандагон, аз ҳад гузарандагон.
- Тафсири оят:
Худованди мутаъол ба мӯъминон фармон медиҳад, ки барои ризои Ӯ ва баланд бардоштани дини Ислом бо он касоне биҷанганд, ки бо онҳо меҷанганд ва мехоҳанд онҳоро аз роҳи Худо боздоранд. Ин ҷанг на барои ғаразҳои шахсӣ, балки танҳо дар роҳи Худо бояд бошад.
Сипас Худо аз таҷовуз ва аз ҳад гузаштан манъ мекунад. Яъне набояд занон, кӯдакон, пиронсолон ва онҳоеро, ки дар ҷанг иштирок надоранд, бикушанд, набояд мурдагонро мусла кунанд (андомҳояшонро бубуранд) ва набояд аз ғанимат дуздӣ кунанд. Ҳамаи ин корҳо таҷовуз аз ҳудуди Худо аст.
Дар оғози Ислом, пеш аз ҳиҷрат, Паёмбар (с) ва мӯъминон аз ҷанг бо мушрикон манъ шуда буданд ва ба сабр фармон ёфта буданд. Баъд аз ҳиҷрат бо ин оят ба онҳо иҷоза дода шуд, ки бо касоне, ки бо онҳо меҷанганд, биҷанганд. Аммо ин иҷоза ҳам бо шарт аст: набояд худи онҳо ҷангро оғоз кунанд ва набояд аз ҳад гузаранд.
Худованд дар охири оят мефармояд, ки Ӯ таҷовузкунандагонро дӯст намедорад. Яъне касоне, ки ҳалолро ба ҳаром табдил медиҳанд ва ҳудуди Худоро вайрон мекунанд, назди Ӯ маҳбуб нестанд.
- Фоидаҳои ин оят:
- Ислом дини адолат ва эҳсон аст, на дини таҷовуз ва зулм. Ҷанг дар Ислом танҳо барои дифоъ ва рафъи фитна аст, на барои кишваркушой ва зулм.
- Худо таҷовузкунандагонро дӯст намедорад, пас мӯъмин бояд ҳамеша дар ҳудуди шариат бимонад, ҳатто дар ҷанг.
- Ин оят нишон медиҳад, ки Ислом ба ҳуқуқи инсон, ба занон, кӯдакон ва пиронсолон эҳтиром мегузорад ва ҳатто дар ҳолати ҷанг онҳоро аз осеб эмин медорад.
- Сабр ва итоат ба Худо дар ҳама ҳолат зарур аст; мӯъмин бояд ба фармони Худо амал кунад, на аз рӯи ҳаваси нафс.
- Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳадафи аслӣ дар ҳамаи корҳо ризои Худо ва баланд бардоштани калимаи Ӯ бошад, на манфиатҳои шахсӣ ва гурӯҳӣ.
📜 Оят 188-192 — Сураи Аль-Бакара
Тарҷума — Аль-Бакара 190
Сураи Аль-Бакара Оят 190 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бо касоне, ки бо шумо ҷанг мекунанд, дар роҳи Худо…Сураи Оят 190/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 188–192. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Сураи Аль-Бакара
Қуръони Карим
Monday, September 28, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


