Сураи Аль-Бакара Оят 214 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мепиндоред, ки ба биҳишт хоҳед рафт? Ва ҳанӯз он чӣ…

Аль-Бакара · 214/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلِكُم ۖ مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّىٰ يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ ۗ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ ۝٢١٤

🔤 Transliteration

Am hasibtum an tadkhulul jannata wa lammaa yaa-tikum masalul lazeena khalaw min qablikum massathumul baasaaa`u waddarraaaa`u wa zulziloo hattaa yaqoolar Rasoolu wallazeena aamanoo ma`ahoo mataa nasrul laah; alaaa inna nasral laahiqareeb

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Мепиндоред, ки ба биҳишт хоҳед рафт? Ва ҳанӯз он чӣ бар сари пешиниёни шумо омада, бар сари шумо наёмада? Ба онҳо сахтиву ранҷ расид ва такон дода шуданд, то он ҷо, ки маёмбар ва мӯъминоне, ки бо ӯ буданд, гуфтанд: «Пас ёрии Худо кай хоҳад расид?» Бидон, ки ёрии Худо наздик аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

حَسِبْتُمْ — гумон кардед, пиндоштед.
مَثَلُ — монанди, шабеҳи ҳолати.
خَلَوْا — гузаштанд, рафтанд.
مَسَّتْهُمُ — ба онҳо расид, гирифтор шуданд.
الْبَأْسَاءُ — тангастӣ, фақру нодорӣ.
الضَّرَّاءُ — беморӣ, ранҷу дард.
زُلْزِلُوا — ба ларза оварда шуданд, бо анвои озмоишҳо ба ташвиш афтоданд.
مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ — кай ёрии Худо меояд?

Тафсири оят:

Оё шумо — эй мӯъминон — гумон кардед, ки ба биҳишт дохил мешавед, дар ҳоле ки ҳанӯз ба шумо монанди он чизе, ки ба умматҳои пеш аз шумо гузашта расида буд, нарасидааст? Онҳо низ мӯъминони ростқавл буданд, вале ба онҳо тангастӣ ва беморӣ расид ва бо анвои тарсу ваҳшат ба ларза оварда шуданд. Сахтиҳо то ба он ҷо расиданд, ки паёмбар ва мӯъминони ҳамроҳи ӯ барои таъҷили ёрии Худо гуфтанд: «Кай ёрии Худо меояд?» Пас Худованди Мутаъол ҷавоб дод: Огоҳ бошед, ки ёрии Худо наздик аст.

Ин оят ба мӯъминон тасаллӣ медиҳад, ки роҳи биҳишт бе машаққат ва озмоиш нест. Ҳар касе ки даъвои имон дорад, бояд омодаи сабр бар сахтиҳо бошад, зеро ин суннати Худованд дар миёни умматҳои гузашта низ чунин буд. Вақте ки озмоиш ба авҷи худ мерасад ва дилҳо танг мешаванд, он гоҳ ёрии Худо мерасад ва ин ваъдаи Худованд ҳатман иҷро мешавад.

Фоидаҳои ин оят:

Биҳишт бе озмоиш ва сабр ба даст намеояд; ин роҳи ҳамаи мӯъминони гузашта низ буд.
Сахтиҳо ва ранҷу дардҳо нишонаи дур шудан аз Худо нест, балки воситаи пок шудан ва баланд шудани дараҷа аст.
Сабр кардан дар вақти бало ва умедворӣ ба ёрии Худо аз сифоти мӯъминони ростқавл аст.
Ёрии Худо ҳамеша наздик аст, ҳатто вақте ки ҳамаи роҳҳо баста менамоянд.
Ин оят дилҳоро ором медиҳад ва ба бандагони Худо умед мебахшад, ки пас аз ҳар сахтӣ осонӣ ва пас аз ҳар тангӣ фарохӣ меояд.

📜 Оят 212-216 — Сураи Аль-Бакара

212زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا ۘ وَالَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

Барои кофирон зиндагии инҷаҳонӣ ороста шудааст ва мӯъминонро ба масхара мегиранд. Онон, ки аз Худо метарсанд, дар рӯзи қиёмат болотар аз кофирон ҳастанд ва Худо ҳар касро, ки бихоҳад, беҳисоб рӯзӣ медиҳад!

213كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ ۚ وَمَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۖ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ ۗ وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

Мардум як уммат буданд, пас Худо паёмбарони хушхабардиҳанда ва тарсонандаро бифиристод ва бар онҳо китоби барҳақ нозил кард, то он китоб дар он чӣ мардум ихтилоф доранд, миёнашон ҳукм кунад, вале ғайри касоне, ки китоб бар онҳо нозил шуда ва ҳуҷҷатҳо ошкор гашта буд, аз рӯи ҳасаде, ки нисбат ба ҳам меварзиданд, дар он ихтилоф накарданд. Ва Худо мӯъминонро ба иродаи худ дар он ҳақиқате, ки ихтилоф мекарданд, роҳ намуд, ки Худо ҳар касро, ки бихоҳад, ба роҳи рост ҳидоят мекунад!

214أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلِكُم ۖ مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّىٰ يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ ۗ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ

215يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ ۖ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ

Аз ту мепурсанд, ки чӣ нафақа кунанд? Бигӯ: «Он чӣ аз моли худ нафақа мекунед, барои падару модар ва хешовандону ятимон ва мискинону мусофирон бошад ва ҳар кори неке, ки кунед, Худо ба он огоҳ аст».

216كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَن تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

Ҷанг бар шумо муқаррар шуд, дар ҳоле ки онро нохуш доред. Шояд чизеро нохуш бидоред ва дар он хайри шумо бошад ва шояд чизеро дӯст дошта бошед ва бароятон нописанд афтад. Худо медонад ва шумо намедонед!

← Оят 213 📖 Аль-Бакара Оят 215 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

214Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 214

Сураи Аль-Бакара Оят 214 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мепиндоред, ки ба биҳишт хоҳед рафт? Ва ҳанӯз он чӣ…

Сураи Оят 214/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 212–216. Ба Тоҷикӣ: Русский.