Σούρα Αλ-Μπακάρα — Στίχος 256

Ω, εσείς που πιστεύετε, ξοδέψτε (στο δρόμο του Αλλάχ) απ’ αυτό που σας παρέχουμε, προτού έρθει μια Ημέρα στην οποία δεν θα υπάρξει καμία εξαγορά (για τους άπιστους, ώστε να μην τιμωρηθούν) ούτε καμία φιλία, ούτε καμία διαμεσολάβηση (θα τους ωφελήσει). Και πράγματι, οι άπιστοι είναι οι άδικοι.

Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός – ο Αλ-Χάι (ο Αιώνια Ζωντανός), ο Αλ-Καϊούμ (Υποστηρικτής και Συντηρητής όλων). Δεν Τον καταβάλλει καμία νύστα, ούτε ένας ύπνος. Σ' Αυτόν ανήκουν ό,τι είναι στους ουρανούς και ό,τι είναι στη Γη. Ποιος μπορεί να μεσολαβήσει (για λογαριασμό κάποιου άλλου) ενώπιόν Του, εκτός με την άδειά Του; Γνωρίζει ό,τι ήταν πριν απ' αυτούς (τα δημιουργήματά Του) και τι θα γίνει μετά απ' αυτούς, ενώ δεν κατέχουν τίποτα από τη γνώση Του, παρά μόνο ό,τι θέλει. Το Κουρσέι (υποπόδιο) Του εκτείνεται πάνω απ’ τους ουρανούς και τη Γη, και δεν Τον επιβαρύνει η φύλαξη και η συντήρησή τους, και Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλέι (Ύψιστος), ο Αλ-‘Αδείμ (Μέγας).

Ο Αλλάχ είναι ο Κηδεμόνας (και ο Προστάτης) των πιστών, τους βγάζει από το σκοτάδι προς το φως, ενώ οι κηδεμόνες των άπιστων είναι Ατ-Ταγούτ (τα είδωλα, οι διάβολοι, και οι αρχηγοί της πλάνης), τους βγάζουν από το φως προς το σκοτάδι. Αυτοί είναι οι κάτοικοι του Πυρός, όπου θα κατοικήσουν εκεί για πάντα.

Είδες (ω, Μωχάμμαντ) εκείνον που (ήταν πολύ αλαζόνας και τολμηρός που) διαφωνούσε συζητώντας με τον Ιμπραήμ (Αβραάμ) για τον Κύριό του (τον Αλλάχ), [απλώς] επειδή ο Αλλάχ τού είχε δώσει βασιλεία (έγινε αλαζόνας ρωτώντας τον Ιμπραήμ ποιος είναι ο Κύριός του); Όταν ο Ιμπραήμ είπε: «Ο Κύριός μου (Αλλάχ) είναι Αυτός που δίνει ζωή και την αφαιρεί.» Είπε (εκείνος ο βασιλιάς): «Και εγώ δίνω ζωή (όταν διατάζω την εκτέλεση κάποιου, και έπειτα τον συγχωρέσω) και την αφαιρώ (αν δεν τον συγχωρέσω).» Ο Ιμπραήμ είπε: «Ο Αλλάχ φέρνει τον ήλιο από τα ανατολικά, οπότε φέρε τον λοιπόν, από τα δυτικά.» Έτσι, ο άπιστος έμεινε άναυδος (και το επιχείρημά του καταρρίφθηκε). Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους.