بقرہ · 256/286
ترجمو لکڻ — سوره بقرہ
لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انفِصَامَ لَهَا ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ۝٢٥٦
Laaa ikraaha fid deeni qat tabiyanar rushdu minal ghayy; famai yakfur bit Taaghooti wa yu`mim billaahi faqadis tamsaka bil`urwatil wusqaa lan fisaama lahaa; wallaahu Samee`un `Aleem
📖 سنڌيءَ ۾
دين مڃائڻ ۾ ڪا زبردستي نه آھي، (ڇوته) بيشڪ گمراھيءَ کان ھدايت (جدا ٿي) پڌري ٿي آھي، تنھنڪري جيڪو طاغوت (يعني خُدا کانسواءِ ٻـين معبودن) کي نه مڃي ۽ الله کي مڃي تنھن بيشڪ اھڙي مُحڪم ڪڙي کي ورتو، جنھن کي ڇڄڻ نه آھي، ۽ الله ٻڌندڙ ڄاڻندڙ آھي.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪن لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

  • لَا إِكْرَاهَ: زبردستي نه ڪرڻ، جبر نه ڪرڻ.
  • الدِّينِ: دين، شريعت ۽ اسلام.
  • تَبَيَّنَ: چڱي طرح ظاهر ٿي ويو، واضح ٿي ويو.
  • الرُّشْدُ: هدايت، سچو رستو، صحيح راهه.
  • الْغَيِّ: گمراهي، ڀٽڪاءُ، غلط رستو.
  • الطَّاغُوتِ: هر اهڙي شيءِ جنهن جي الله کان سواءِ عبادت ڪئي وڃي، يعني ٻُت، شيطان ۽ هر باطل معبود.
  • اسْتَمْسَكَ: مضبوطيءَ سان پڪڙيائين، قابو ڪيائين.
  • الْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ: اهڙو مضبوط ۽ ڀروسي جوڳو ڇوڪو (هٿو) جيڪو ڪڏهن به نه ٽٽندو.
  • لَا انفِصَامَ لَهَا: ان جو ڪو به ٽٽڻ ۽ ڇڄڻ ناهي.
  • سَمِيعٌ: ٻڌندڙ، هر آواز ٻڌندڙ.
  • عَلِيمٌ: ڄاڻندڙ، هر شيءِ کان واقف.

2) آيت جي تفسير:

هن آيت ۾ الله تعاليٰ ٻڌايو آهي ته اسلام جي دين ۾ ڪنهن تي به زبردستي ۽ جبر ناهي. ڇو ته هي دين پاڻ ۾ اهڙو واضح ۽ روشن آهي جو ان جي سچائي جا دليل چڱي طرح ظاهر ۽ بيان ٿيل آهن. حق ۽ باطل، هدايت ۽ گمراهي ۾ فرق چڱي طرح واضح ٿي چڪو آهي. ان ڪري ڪنهن کي زوريءَ اسلام ۾ داخل ڪرڻ جي ضرورت ناهي، ڇاڪاڻ ته دليلن ۽ نشانين جي روشنيءَ ۾ سچو رستو پاڻ ئي ظاهر ۽ نمايان آهي.

پوءِ ٻڌايو ويو ته جيڪو شخص الله کان سواءِ ٻين سڀني معبودن ۽ باطل شين کان انڪار ڪري ٿو ۽ صرف الله تي ايمان آڻي ٿو، ته ان شخص دين جي اهڙي مضبوط ۽ ڀروسي جوڳي رسي پڪڙي ورتي آهي جيڪا ڪڏهن به نه ٽٽندي ۽ نه ڇڄندي. يعني اهو شخص نجات ۽ ڪاميابيءَ جو اهڙو مضبوط ذريعو حاصل ڪري ورتو آهي جيڪو قيامت جي ڏينهن به ڪم ايندو ۽ ڪڏهن به ختم نه ٿيندو.

آخر ۾ الله تعاليٰ پنهنجي ٻن صفتن جو ذڪر ڪيو آهي ته هو ٻڌندڙ ۽ ڄاڻندڙ آهي. يعني الله تعاليٰ پنهنجي ٻانهن جي سڀني ڳالهين ۽ سڏن کي ٻڌندڙ آهي ۽ سندن سڀني ڪمن ۽ نيتن کان چڱي طرح واقف آهي. هو هر هڪ کي ان جو بدلو ڏيندو.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

  • دين ۾ جبر ناهي: اسلام اهو دين آهي جيڪو زبردستي ۽ جبر کان پاڪ آهي. اهو دليلن، عقل ۽ دليلن سان ماڻهن جي دلين ۾ جاءِ ٺاهي ٿو. هي هڪ اهڙو پيغام آهي جيڪو انسان جي آزادي ۽ اختيار جو احترام ڪري ٿو.
  • حق ۽ باطل جو فرق واضح آهي: الله تعاليٰ انسان کي اهڙي روشني ۽ هدايت عطا ڪئي آهي جو سچو ۽ ڪوڙو، صحيح ۽ غلط پاڻ ئي ظاهر ۽ نمايان آهي. ان ڪري انسان کي گهرجي ته هو پنهنجي عقل ۽ دل جي اک سان غور ڪري ۽ سچي رستي کي اختيار ڪري.
  • الله تي ايمان ۽ باطل کان انڪار ئي ڪاميابي آهي: جيڪو شخص باطل معبودن ۽ شين کان پاسو ڪري صرف هڪ الله تي ايمان آڻي ٿو، اهو ئي حقيقي ڪاميابي ۽ نجات حاصل ڪري ٿو. اهو ئي مضبوط ۽ اڻ ٽٽندڙ سهارو آهي.
  • الله ٻڌندڙ ۽ ڄاڻندڙ آهي: الله تعاليٰ اسان جي هر ڳالهه ٻڌي ٿو ۽ اسان جي هر ڪم ۽ نيت کي ڄاڻي ٿو. ان ڪري اسان کي گهرجي ته اسان هميشه سچائي ۽ نيڪيءَ سان زندگي گذاريون ۽ الله جي رضا لاءِ ڪم ڪيون.
  • اسلام ۾ دعوت جو طريقو نرمي ۽ حڪمت آهي: اسان کي ٻين کي اسلام ڏانهن سڏڻ ۾ زبردستي ۽ جبر کان پاسو ڪرڻ گهرجي ۽ نرمي، محبت ۽ حڪمت سان پيش اچڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته هدايت صرف الله جي هٿ ۾ آهي.
  • دين جي مضبوط سهارو ۾ پڪڙ: اسلام اهڙو مضبوط ۽ ڀروسي جوڳو سهارو آهي جيڪو ڪڏهن به نه ٽٽندو ۽ نه ڇڄندو. جيڪو ان کي پڪڙي ٿو، اهو دنيا ۽ آخرت ۾ ڪامياب ٿئي ٿو.


📜 آيت 254-258 — سوره بقرہ

254يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَاعَةٌ ۗ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ
اي مؤمنؤ جيڪي اوھان کي ڏنوسون تنھن مان اُن ڏينھن جي اچڻ کان اڳ خرچ ڪريو جنھن ۾ نه ڪو واپار ۽ نه ڪا ياراڻي آھي ۽ نه ڪا پارت ھلندي، ۽ ڪافر ئي ظالم آھن.
255اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ
الله (اُھو آھي جو) اُن کان سواءِ ڪو عبادت جي لائق نه آھي، (اُھو سدائين) جيئرو (جھانن کي) بيھڪ ڏيندڙ آھي، کيس نڪي پنڪي ۽ نڪي ننڊ وٺندي آھي، جيڪي آسمانن ۾ آھي ۽ جيڪي زمين ۾ آھي سو (سڀ) سندس (ملڪيت) آھي. ڪير آھي جو سندس موڪل ڌاران وٽس پارت ڪري سگھي؟ جيڪي اُنھن (مخلوقن) جي اڳيان آھي ۽ جيڪي سندن پوئتان آھي سو (سڀ) ڄاڻندو آھي، ۽ جيڪي گھري تنھن کان سواءِ سندس علم مان ڪنھن ذري کي (اُھي) گھيرو ڪري نه سگھندا آھن، سندس (بادشاھيءَ جي) ڪرسيءَ آسمانن ۽ زمين کي لپيٽيو آھي، ۽ اُنھن جي سنڀال کيس نه ٿڪائيندي آھي، ۽ اُھو (سڀ کان) مٿاھون وڏي وڏائيءَ وارو آھي.
256لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انفِصَامَ لَهَا ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
دين مڃائڻ ۾ ڪا زبردستي نه آھي، (ڇوته) بيشڪ گمراھيءَ کان ھدايت (جدا ٿي) پڌري ٿي آھي، تنھنڪري جيڪو طاغوت (يعني خُدا کانسواءِ ٻـين معبودن) کي نه مڃي ۽ الله کي مڃي تنھن بيشڪ اھڙي مُحڪم ڪڙي کي ورتو، جنھن کي ڇڄڻ نه آھي، ۽ الله ٻڌندڙ ڄاڻندڙ آھي.
257اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ ۗ أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
الله مؤمنن جو سنڀاليندڙ آھي کين اونداھين مان سوجھري ڏانھن ڪڍندو آھي، ۽ جيڪي ڪافر آھن تن جا مددگار (خُدا کانسواءِ جن جي عبادت ڪن ٿا سي) بت آھن کين سوجھري مان اونداھين ڏانھن ڪڍندا آھن، اُھي دوزخي آھن، اُھي منجھس سدائين رھڻ وارا آھن.
258أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ ۖ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
(اي پيغمبر) تو اُنھن ڏانھن نه ڏٺو ڇا؟ جنھن پنھنجي پالڻھار بابت ابراھيم سان (انھيءَ مغروريءَ سبب) تڪرار ڪيو جو الله کيس بادشاھي ڏني ھئي، جڏھن ابراھيم چيو ته منھنجو پالڻھار اُھو آھي جو جياريندو آھي ۽ ماريندو آھي، (ڪافر) چيو ته آءٌ (به) جياريان ٿو ۽ ماريان ٿو. ابراھيم چيو ته الله سج کي اوڀر کان اوڀاريندو آھي تنھنڪري (تون) اُن کي اولھ کان اوڀار پوءِ ڪافر ھَڪو ٻَڪو ٿي ويو، ۽ الله ظالم ٽوليءَ کي سڌو رستو نه ڏيکاريندو آھي.
بقرہقرآن فهرست
286آيت
MedinanRevelation
256آيت

ترجمو — بقرہ 256

سوره بقرہ آيت 256 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : دين مڃائڻ ۾ ڪا زبردستي نه آھي، (ڇوته) بيشڪ گمراھيءَ…

سوره آيت 256/286 — سوره بقرہ البقرة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره بقرہ ٻڌو, سوره بقرہ ترجمو, سوره بقرہ mp3, سوره بقرہ pdf. آيت 254–258. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers